ยขาวที่มีเลือดเขียวใบนั้น พลันสีเลือดกลายเป็นสีดำสนิท “ที่หมอหลวงไม่อาจตรวจพิษชนิดนี้เจอเพราะมันเป็นพิษชนิดที่ไม่เป็นพิษเพคะ”“หืม!” ฮ่องเต้มองหมอหญิงด้วยความฉงน“ท่านหมายถึงสิ่งใด?”“ก่อนนางจะกินเข้าไป สิ่งนี้จะไม่เป็นพิษ แต่เมื่อรวมกับอาหารชนิดหนึ่งจึงจะเกิดพิษทำให้ร่างกายหนาวสะท้านและค่อยๆ ไปแพร่ไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ตรวจด้วยเข็มเงินธรรมดาไม่พบแน่นอน หลังการตายมาตรวจเลือดก็ไม่พบว่าเป็นพิษเช่นกัน”หมิงเฟยหลงหรี่ตา หันกลับไปมองศพของตงเฟย “ที่ผ่านมาบุตรของข้าสองคนตายเพราะอาการเช่นนี้ ครั้งนั้นไม่ว่าจะให้หมอหลวงทั้งวังมาช่วยกันตรวจหรือตรวจซ ้ากี่ร้อยครั้งก็ยังไม่พบพิษเป็นเพราะเหตุนี้เอง”“หม่อมฉันจะผ่ากระเพาะของนางออกมาดูเสียหน่อย” ท่านหมอเกาถอดเสื้อของพระสนมออก ก่อนหันล้วงเอาม้วนผ้าออกมาคลี่ในนั้นมีมีดด้ามยาวขนาดฝ่ามืออยู่หลายขนาด นางเลือกมีดด้ามหนึ่งขึ้นมาผ่าลงไปตรงช่องท้องอย่างแม่นยำ พร้อมกับใช้ผ้ารอซับสิ่งที่ผุดออกมาจากร่างนั้นรอบๆ แผลที่ผ่าลงไปฮ่องเต้ไม่กล้ามองตรงๆ ในคราวแรกจนหงซือซือต้องหันไปเตือน “พี่สามท่านดูสิ่งที่อาจารย์ข้ากำลังตามหาสิเจ้าคะ” เมื่อฮ่องเต้หันกลับไปมองนางก็กำลังเขี่ยเพื่อดูของที่อยู่ภายในร่างนั้น“หม่อมฉันเจอแล้ว เป็นอย่างที่คาดจริงๆ อาหารที่กินไปพร้อมกันแล้วกลายเป็นพิษ” นางเอ่ยเพียงเท่านั้นก็ลงมือเย็บตามรอยที่กรีดจนเรียบร้อยจากนั้นก็สวมเสื้อผ้าให้ผู้ตาย “พวกเ
