งใช้เวลานับปีในการฟื้นฟูร่างกาย แต่ฝ่าบาท พระองค์ก็มิได้ทรงโปรดปรานหม่อมฉันเช่นแต่ก่อนแล้ว”ฮ่องเต้ถอนหายใจ การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลังล้วนถูกผูกติดกับอำนาจในราชสำนักและกองทัพมิใช่แค่นางที่ต้องระมัดระวัง พระองค์เองก็เช่นกัน“เจิ้นรู้ รู้ว่าอดีตฮองเฮานั้นร้ายกาจนัก เจิ้นผิดเองที่ปกป้องเจ้ามิได้”ลมหายใจของตงเฟยเริ่มรวยริน “แต่หม่อมฉันก็ได้แก้แค้นนางแล้ว หลังจากที่นางคลอดองค์ชายหม่อมฉันก็วางยามิให้นางสามารถตั้งครรภ์ได้อีก” นางยิ้มมุมปากเล็กน้อย สบตาพระสวามี “ไหนๆ หม่อมฉันก็จะจากไปแล้ว พระองค์ก็คงจะมิได้อาลัยหม่อมฉันนักเมื่อคราวฉานกุ้ยเหรินตั้งครรภ์ เป็นหม่อมฉันเองที่ให้คนไปวางยานาง”ฮ่องเต้ผงะ ฉานกุ้ยเหรินสนมผู้หนึ่งที่ถวายตัวในช่วงหลังจากตงเฟยเข้าวังได้ไม่นาน เสิ่นกุ้ยเฟยเป็นผู้สนับสนุนนางให้มาคอยดูแลฝ่าบาทในคืนหนึ่งที่ตำหนักหรงซิ่ง หลังจากร่วมหอเพียงคืนเดียวด้วยเหตุที่พระองค์ดื่มสุราและเผลอหลับไป จึงมิได้สั่งน ้าแกงห้ามครรภ์ ฉานกุ้ยเหรินตั้งท้อง แต่ไม่นานนักนางกลับเสียชีวิตปริศนาในตำหนัก แม้เสิ่นกุ้ยเฟยจะออกหน้ากราบทูลฮองไทเฮาให้สืบหาคนร้ายแต่ก็ไม่พบสิ่งใดหมอหลวงลงความเห็นว่านางครรภ์เป็นพิษ“เจ้าเองหรือ?” ฮ่องเต้ทรงสงสัยว่านางถูกวางยาแต่เพราะตรวจไม่พบพิษในร่างกายของนางจึงได้มองสตรีรอบข้างด้วยความหวาดระแวง“ฝ่าบาท พระองค์โปรดปรานหม่อมฉันยิ่งนัก เหตุใดนางจึงมีสิทธิ์ตั้งครรภ์?” ดวงตาขอ
