ท่านอ๋องเก้าและพราชายาสั่งให้หู่ซิ่นสือเหมาโรงเตี๊ยมแห่งเดิมที่เคยพักตอนขามาเพื่อให้ผู้ติดตามทั้งหมดเข้าพัก จากเหตุการณ์ปะทะกับเหล่านักฆ่ามีองครักษ์จำนวนหนึ่งได้รับบาดเจ็บรถม้าในตอนขามาที่ได้ขนผ้าแพรพรรณจึงได้กลายเป็นรถม้านอนสำหรับพวกเขาหงซือซือเล่าเรื่องจินวั่งซู่ให้พระสวามีฟัง “พี่สามคุณชายจินคนนี้เหมาะยิ่งนักที่จะเดินไปช่วยเราทำภารกิจ”“เหตุใดเจ้าจึงชื่นชอบคนผู้นี้นัก?”“นอกจากเขาจะเป็นคนหาข่าวที่เก่งแล้ว นิสัยช่างสังเกตและเฉลียวฉลาดของคนผู้นี้เหมาะแก่การใช้งานนัก ท่านเองก็อยากได้มิใช่หรือ? คนสนิทที่ไม่ต้องประจบประแจงเพื่อหวังลาภยศตำแหน่ง สำหรับจินวั่งซู่ข้าว่าเขาเพียงชมชอบการ ผจญภัย คนของข้าที่แคว้นจินก็เล่าวีรกรรมที่เขาไปช่วยจวิ้นอ๋องทั้งออกไปหาขุมทรัพย์จนกระทั่งการเป็นกำลังสำคัญในการปราบกบฎภายใน”หมิงเฟยหลงอมยิ้มมองภรรยาอย่างหลงใหล“เจ้าช่างสมกับเป็นเจ้าของสำนักคุ้มภัยใหญ่นัก ข่าวในแคว้นอื่นเจ้าก็ยังรู้อีก”นางยกมือขึ้นลูบแก้มพระสวามีขณะลุกขึ้นไปนั่งตักเขาบนเก้าอี้ “ต่อไปหากท่านคิดจะทำสิ่งใดลับหลังข้า ท่านจะต้องระวังตัวให้มากอย่างไรเล่าเจ้าคะ?”ฮ่องเต้สรวลเสียงดังลั่นกอดเอวนางแล้วแนบใบหน้าเข้าที่หน้าอกนุ่มนิ่ม “ข้าจะกล้าหรือ? มีภรรยาเป็นจอมยุทธ์ที่คนยำเกรงอย่างเจ้าคงต้องเป็นลูกไก่ในกำมือไปจนตาย”“จริงหรือเจ้าคะ? เช่นนั้นสมญานามมังกรขาวจอมเจ้าเล่ห์คงต้องเลิกใช้เสียกระมัง?”ฮ่องเต้หน้า
