กเช้านางลอบมองเขาหลายครั้งยามที่เขาไปนั่งจิบชาอยู่ร้านตรงข้าม ท่าทางสุภาพและดูองอาจทำให้นางอดจะมองตามมิได้ยามเขาเดินลับหายไปในจวน ยามนี้เขาจูบนางอย่างอ่อนโยนและดูดดึ่ม ฝันนี้ดีนัก! คล้ายความจริงเหลือเกิน ฝ่ามือและนิ้วของเขาลูบไล้ร่างกายของนางที่ใดก็ร้อนรุ่มไปที่นั่นจูจิ้นติ้งเคลิบเคลิ้มยิ่งกว่าฝันครั้งไหนๆ เขาทำสิ่งที่คิดอยากจะทำกับนางเพราะเนื้อตัวคล้ายจะสัมผัสความอบอุ่นยิ่งกว่าฝันทุกครั้งที่ผ่านมา เขาจูบนางต ่าลงจากใบหน้าไปลำคอจนถึงหน้าอกอวบอิ่ม เสียงครางของหญิงสาวเบาคล้ายในความฝัน จูจิ้นติ้งดูดชิมความหวานจากร่างกายของนางก่อนจะล่วงล ้าเข้าไปนางทุบต้นแขนเขา “ข้าเจ็บนะ!” เขาจึงค่อยกระซิบขอโทษก่อนจะค่อยๆ ทำให้นุ่มนวลขึ้น ทั้งสองเสร็จสมอารมณ์หมายในความฝันอันหวานชื่นร่วมกันจูจิ้นติ้งยังกอดนางไว้แนบอก ใบหน้าเขายังแดงอยู่แต่สติกลับมาเกือบครึ่ง อาการมึนเมาลดลงไปบ้างแล้ว เมื่อรู้สึกถึงความนุ่มนิ่มในอ้อมแขนเขาจึงก้มลงมอง“เอ๊ะ! เซียนเจียวเหม่ย” คล้ายจะนึกออกแต่ก็ยังมึนๆ อยู่ว่าตนเองกับนางเพิ่งจะร่วมหอกันไป นางเป็นคนที่เขาคอยตามอยู่ตั้งหลายวัน สติเขาเริ่มเอนเอียงอีกครั้ง ใช่! เขาต้องตามจับนาง จับแบบนี้ล่ะ จับไว้ในแน่นๆแม่ค้าสาวลืมตาขึ้นมอง “ข้าเปลือยกายแล้ว! เจ้าเห็นหรือไม่?” อาการมึนเมาของนางลดลงไม่มาก อ้อ!นางต้องจับเขามาเค้นความจริง“เห็นแล้ว!”“เจ้าตามข้ามาทำไมตั้งหลายวัน?”“ข้าชอบเจ้า! ทั้งห
