จูจิ้นติ้งหงุดหงิดที่เห็นองครักษ์หู่มีสตรีคู่ใจ เขาเดินงุ่นง่านอยู่หน้าจวน เจ้าเมืองจนคุณชายจินสหายสนิทของเสนาบดีฟ่านหลี่เจี๋ยมาพบเข้า ชื่อเสียงของคุณชายจินหรือจินวั่งซูผู้นี้รู้กันทั่วเมืองหลวงว่าเป็นจอมยุแยง รู้ทุกเรื่องที่มีผู้ซุบซิบนินทากันในเมืองหลวงโดยเฉพาะเรื่องในราชวงศ์ จินวั่งซูเป็นพระญาติฝ่ายมารดาขององค์ชายสิบสองที่ปัจจุบันดำรงตำแหน่งจวิ้นอ๋องจึงเข้านอกออกในวังหลวงมาตั้งแต่เยาว์วัย“องครักษ์จูอารมณ์ไม่ดีหรือ? ไปดื่มสุรากับข้าหรือไม่? วันนี้ข้าจะเลี้ยงสุราเจ้าเอง” จูจิ้นติ้งมองหน้าคุณชายจิน เมื่อเห็นอีกฝ่ายเลิกคิ้วเป็นเชิงถามจึงพยักหน้า“ตกลง เราไปที่ไหนกันดี?”จินวั่งซูพาจูจิ้นติ้งไปยังร้านเหล้าใกล้ๆ จวนผู้ว่ายามนี้ท่านอ๋องเก้าและพราชายาหานซู่ลี่เข้ามาพักในจวนเจ้าเมืองแล้ว เรือนของอนุหยงก็กลายเป็นที่พักของ ใต้เท้าฟ่านหลี่เจี๋ยกับคุณชายจิน พวกเขาจึงได้พบกันแทบจะทุกวัน คุณชายจินเป็นทายาทคนสำคัญของตระกูลคหบดีอันดับต้นๆ ของเมืองหลวงเมื่อบอกว่าจะเลี้ยงสุรา จูจิ้นติ้งก็มั่นใจได้ว่าจะได้ดื่มสุราเลิศรส“เถ้าแก่ขอเหล้าแพงที่สุดในร้านเลยนะ” คุณชายจินเทสุราเอาใจจูจิ้นติ้ง เขาคิดจะล้วงความในใจของอีกฝ่ายไม่ว่าจะง่ายหรือยาก การติดตามฟ่านหลี่เจี๋ยมาทำงานที่ชิงหลิวครั้งนี้นอกจากคอยช่วยตรวจสอบรายชื่อผู้ทุจริตและตามยึดทรัพย์คนเหล่านั้นแล้ว ก็ไม่มีความรื่นเริงอื่น“คุณชายจินไม่ชอบไปหอซิงเยว่หรือ
