พอนางตกปากรับคำยอมรับสมรสพระราชทานแล้ว เหตุใดองครักษ์หู่ผู้เคร่งขรึมและสุภาพจึงกลายเป็นโจรเด็ดบุบผาไปเสียแล้วเล่า? พอเข้าไปในรถม้าเท่านั้นเขาก็หันมากอดซ ้ายังยื่นหน้ามาหอมแก้มนางเสียหลายฟอด!“ดะ เดี๋ยวก่อนสิเจ้าคะ” นางละล ่าละลักห้าม แม้นางจะเรียนวิทยายุทธ์มาบ้างแต่ในระยะปราชิดและในที่คับแคบเช่นนี้หรือจะสู้เขาผู้มีวิทยายุทธ์ล ้าเลิศได้ หู่ซิ่นสือไม่ฟังนางด้วยซ ้าไป เขาจูบใบหน้าของนางวนเวียนตั้งแต่แก้มซ้าย แก้มขวา หน้าผากคิ้ว เปลือกตา สันจมูก และคาง นางยกมือขึ้นคิดจะผลักอกเขากลับกลายเป็นการลูบไล้เข้าไปในสาบเสื้อ ชายหนุ่มโอบกอดนางเข้ามาใกล้เมื่อปลายนิ้วเย็นของนางแตะถูกหน้าผิวหน้าอกของเขา ผิวบริเวณนั้นพลันร้อนผ่าวเขาก้มลงดูดเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างอวบอิ่มของนาง ทุกครั้งที่พบกันสายตาของเขาวนเวียนอยู่ริมฝีปากนางยามค ่าคืนเคยคิดฝันอยากจะสัมผัสมันสักครั้ง ช่างนุ่มลื่นและหอมหวานอย่างที่วาดฝันเซี่ยเม่ยตัวแข็งค้าง ใบหน้าแหงนเงยรับจูบดูดดื่มของเขา แม้นางจะอยู่ในหอคณิกาและเห็นภาพการกอดจูบของบุรุษสตรีมากมายแทบจะกลายเป็นความเคยชิน ทว่ายามที่ถูกบุรุษตรงหน้าประกบริมฝีปากจูบอย่างดูดดื่มเช่นนี้กลับตื่นเต้นจนไม่รู้จะทำสิ่งใดได้แต่ปล่อยให้เขาลูบไล้ดูดชิมตามความพอใจ หัวใจของนางเต้นตึกตักจนนางคิดว่ามันจะเต้นออกมาข้างนอกเสียแล้วหู่ซิ่นสือเห็นนางรับจูบอย่างเต็มใจก็รู้สึกกลายตัวเขาจะพองใหญ่ขึ้นๆ จนคับรถม้า มือใ
