คำขู่ของเขาได้ผล เซี่ยเม่ยเม้มปากเป็นเส้นตรงนิ่งไปชั่วครู่ “เจ้าแต่งให้ข้า ฮ่องเต้เป็นผู้พระราชทานการสมรส ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อาจบังคับให้เราหย่ากันได้”นางเงยหน้าสบตาเขาด้วยความตระหนก “ถ้าครอบครัวของท่านไม่ชอบข้าก็บังคับให้ท่านหย่าข้ามิได้หรือ?”“มีเพียงผู้เดียวที่จะทำได้นั่นคือฝ่าบาท!”ความทุกข์ในใจของนางเริ่มคลายลง หากบิดามารดาของเขาไม่ชอบนางแล้วคิดจะผลักไสนางจะเอากำลังที่ใดไปต่อต้าน “แต่ข้าเป็นเพียงสตรีบ้านนอกฮ่องเต้จะทรงเห็นชอบกับท่านหรือ?”หู่ซิ่นสือยื่นมือมาจับมือของนางขึ้นกุมไว้ อีกมือตบหลังมือน้อยเบาๆ “ฝ่าบาทเคยตรัสว่าหากข้าชอบผู้ใดจะทรงสนับสนุนทั้งนั้น” หู่ซิ่นสือมิได้กล่าวต่อว่าแม้มารดาของเขาจะไม่ชอบก็ตามที ขอเพียงมีฮ่องเต้หนุนหลังนางย่อมอาศัยอยู่ในจวนเขาได้อย่างสะดวกสบาย เมื่อนึกถึงมารดาผู้เรื่องมากของตน หู่ซิ่นสือรู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย ทว่ายามนี้เรื่องสำคัญคือต้องทำให้สตรีตรงหน้ายินยอมพร้อมใจเป็นของเขาก่อนหู่ซิ่นสือทั้งขู่ทั้งปลอบนาง และยังสอนวิธีการทำความเคารพท่านอ๋องกับพราชายาให้นางดู “ท่านอ๋องเก้ากับพราชายาทรงมีเมตตามาก เจ้ามีข้าอยู่ด้วยไม่ต้องกังวล ข้าจะอยู่คอยช่วยเหลือเจ้าตลอดเวลา”องครักษ์หนุ่มปลอบใจนางเสร็จก็ประทับริมฝีปากบนหน้าผากนางแผ่วเบา แล้วอุ้มนางขึ้นบนเตียงนอน“เจ้าพักผ่อนเสียเถิดอย่าคิดมาก พรุ่งนี้ข้าจะมารับเจ้าแต่เช้า”“เจ้าค่ะ” นางหมดหนทางจะต่อต้านจึงยอมเขาแต่โดย
