ราะคนขายเป็นคนสาวงามหรอกหรือ?”องครักษ์เติ้งยิ้ม “แหะๆ บุรุษที่เข้าแถวอยู่นั่น ทีแรกก็คิดแบบนี้กันทั้งนั้นแหละขอรับ แต่พอได้ชิมก็พบว่าอร่อยจริงเสียด้วย”จูจิ้นติ้งหันไปมองหญิงสาวในชุดชาวบ้านที่กำลังเก็บข้าวของลงรถเข็น มองไกลๆ ก็พอรู้สึกได้ว่านางเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงามผู้หนึ่ง รูปร่างเพรียวระหงท่าทางในการค้าขายคล่องแคล่วว่องไว ในสายตาเขา‘สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย’“เจ้ารู้ว่านางพักอยู่ที่ใดใช่หรือไม่?”เขาลอบติดตามนางไปเงียบๆ จนได้เห็นว่านางพักอยู่เรือนหลังเล็กนอกเมือง น่าแปลกที่สตรีรูปร่างหน้าตางดงามกลับพักอยู่เพียงลำพัง ทั้งที่รอบข้างเป็นป่าละเมาะเปลี่ยว!
