เจ้าหยางตัวสั่นงันงกอยู่ที่พื้นเมื่อมีขบวนอัญเชิญพระราชโองการมาถึงหน้าประตูจวน “รีบไปเชิญใต้เท้าฟ่านเข้ามาข้างในเร็วเข้า”ฟ่านหลี่เจี๋ยเสนาบดีฝ่ายซ้ายเดินทางมาถึงเมืองชิงหลิวแต่เช้า ชินอ๋องไปขอร้องให้เขาเดินทางมาเมืองนี้เพื่อช่วยท่านอ๋องเก้าทำงาน ใต้เท้าฟ่านจึงได้ตกปากรับคำสามีของน้องสาวออกมาดูสถานการณ์ที่ชิงหลิวเมื่อรู้ว่าเขาจะเดินทางมายังหัวเมืองสหายจอมจุ้น‘จินวั่งซู่’ ก็ขอติดขบวนมาด้วย ดีที่ภรรยาของเขามัวแต่วุ่นวายกับการเลี้ยงดูบุตร ไม่เช่นนั้นงานนี้คงจะชวนปวดหัวมากยิ่งขึ้น สาส์นลับที่ถูกส่งไปจากชิงหลิวแจ้งสถานการณ์เบื้องต้นให้ฮ่องเต้ได้ทรงทราบ ชินอ๋องแจ้งเรื่องราวและปัญหาทั้งหมดแล้วให้ฟ่านหลี่เจี๋ยออกเดินทางทันทียังมิได้อ่านราชโองการ ขบวนเสด็จของท่านอ๋องเก้าและพราชายาหานซู่ลี่ก็มาถึงหน้าจวนเจ้าเมืองพอดีฟ่านหลี่เจี๋ยออกไปรับเสด็จท่านอ๋องเก้า ทันทีที่ได้สบตาท่านอ๋องเก้า ฟ่านหลี่เจี๋ยรู้สึกเหมือนตนเองคุ้นเคยแววตานี้ยิ่งนักเพียงแต่นึกไม่ออกว่ามีความผิดปกติที่ใด?“ใต้เท้าฟ่าน ขอบคุณที่เดินทางมาช่วยเหลืองานของข้า” เมื่อกวาดตามองไปเห็นจินวั่งซู่ผู้เป็นญาติฝ่ายมารดาของจวิ้นอ๋องหมิงจิ้นเหอและเป็นสหายสนิทของฟ่านหลี่เจี๋ยก็ทรงยิ้มเล็กน้อย “คุณชายจิน ดีจริงที่เจ้ามาด้วย งานนี้คงราบรื่นขึ้นอีกมาก”“ขอบพระทัย ท่านอ๋อง” จินวั่งซู่ก็รู้สึกเช่นเดียวกับฟ่านหลี่เจี๋ย เหตุใดท่านอ๋องเก้าครั้งนี้จึงดูแ
