อนสาย “หยางเยียนช่างชั่วช้านักถึงกับกล้าส่งมือปราบไปฆ่าเจ้า มิน่าเล่า! คนพวกนั้นจึงขาดราชการ ข้าให้คนออกตามหาก็ยังไม่เจอ” เซี่ยอวี่ซีสบายใจที่ภรรยากับบุตรชายของเขาหนีไปหาท่านพ่อกับท่านแม่แล้ว “ขอบใจที่เจ้าดูแลชุนเหรินกับเสี่ยวหลงให้ข้า”“พี่อวี่ซี ยามนี้มีขุนนางจากเมืองหลวงแฝงกายเข้ามาในเมืองชิงหลิวแล้ว”สวีเม่ยเล่าถึงหู่ซิ่นสือให้พี่ชายของนางฟัง “ที่แท้เขาก็สงสัยท่านจึงได้คิดสืบจากข้า แต่หากมิได้เขาช่วยไว้เช้านี้ข้าคงลาโลกไปแล้ว”“เห็นทีฎีกาเลือดฉบับนั้นอาจจะไปถึงมือฮ่องเต้แล้ว”“ฎีกาเลือดหรือ?”“วันที่เจ้าเมืองหยางส่งข้าออกไปตรวจตรานอกเมือง เขาให้มือปราบติงนำคนกลุ่มหนึ่งเข้าไปบุกบ้านตุลาการเซิ่ง ข้าตามไปกลับพบเพียงรอยเลือด จากนั้นตุลาการเซิ่งกับผู้ช่วยของเขาที่ชื่อหยวนช่วยก็หายตัวไป ข้าตรวจดูร่องรอยในห้องอักษรเห็นน ้าหมึกกับพู่กันที่ยังไม่แห้งคาดว่าตุลาการเซิ่งอาจจะเขียนฎีกาทิ้งเอาไว้”
