ยงอ่อย เขาลืมนึกไปว่าพราชายาของอ๋องเก้าคือเพื่อนสนิทของนาง เรื่องราวเมื่อตั้งแต่นางมาสู่แคว้นหมิงในฐานะว่าที่พระสนมของเขาหงซือซือย่อมเคยได้ยินมาแล้ว รวมทั้งการที่เขายัดเยียดองค์หญิง หานซู่ลี่ให้ไปอภิเษกสมรสกับอ๋องเก้า จนสุดท้ายเมื่อเห็นนางกลายร่างจากหมีขาวตัวใหญ่กลายเป็นสาวงามอันดับหนึ่งในแผ่นดินเขาก็ได้แต่เสียดาย “บัดนี้ข้ามีแต่เจ้าสตรีที่งดงามอันดับหนึ่งในแผ่นดินเป็นภรรยา”“ท่านแน่ใจนะ” นางเม้มปากจนเป็นเส้นตรง“ข้าสัญญาไปแล้วนี่ ทุกเรื่องล้วนแต่ตามใจเจ้า”เมื่อเห็นนางเริ่มผ่อนคลายแล้วเขาจึงรีบลูบไหล่สองข้างของนางเบาๆ “น้องหญิง เรากลับโรงเตี๊ยมกันเถอะข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าข้ามีเจ้าผู้เดียวเท่านั้น” หมิงเฟยหลงรู้สึกคล้ายได้ยินเสียงร่างเล็กกำลังคำรามฮึ่มฮั่มในลำคอ เขาก็รู้สึกเหมือนขนหลังคอจะลุกชัน ‘คืนนี้ข้าคงต้องออกแรงให้มากหน่อย เจ้าจึงจะลืมแค้นครั้งนี้ได้’หู่ซิ่นสืออมยิ้มเมื่อเห็นนางทำท่าทางสุภาพทั้งๆ ที่เมื่อสักครู่เขาเองก็แอบใช้กำลังภายในการซ่อนตัวอยู่บนเพดานดูนาง สวีเม่ยกับฟั่นชุนหลันตัวปลอมกำลังกินดื่มกันอย่างสนุกสนาน พวกนางมิได้รักษาท่าทีเหมือนเช่นยามอยู่ต่อหน้าผู้อื่นเช่นนี้ องครักษ์หู่แอบฟังอยู่ครู่ใหญ่จึงได้ลอบออกไปเพื่อเข้ามาใหม่ทางประตูหน้า เพื่อเปิดโอกาสให้ฮองเฮาได้กลับออกไปจากที่นี่ “แม่นางสวีไม่ต้องเกรงใจ ใบหน้าของแม่นางแดงขนาดนี้ไม่ต้องดื่มเป็นเพื่อนข้าแล้ว”นางทำหน้าขัดเ
