้ได้”องครักษ์เงาที่ติดตามหมิงเฟยหลงมาร่วมยี่สิบคน ยามนี้ถูกส่งไปแฝงกายสืบข่าวที่จวนเจ้าเมืองชิงหลิวสองคน จวนรองเจ้าเมืองอีกหนึ่งคน และติดตามเซี่ยอวี่ซีแมวดำที่อารักขาใกล้ชิดมีหกคน ที่เหลือให้คอยดูแลอยู่รอบนอกคอยตรวจตราบริเวณใกล้ๆ หมิงเฟยหลงเป็นห่วงเพียงว่าจะเจอกับเหล่านักฆ่าสำนักมืออสูรทว่านับตั้งแต่เดินทางจากเมืองหลวงมาถึงที่นี่กลับไม่เจอแม้ร่องรอยของพวกเขา เห็นทีอ๋องเก้ากับพราชายาจะมิใช่เป้าหมาย“พี่สาม ข้าชักสนใจแม่นางสวีผู้นี้เสียแล้วสิ”หมิงเฟยหลงหันขวับมาหาภรรยา “เจ้าอย่าได้คิดจะเข้าไปในหอโคมเขียวนั่นเทียว ข้าไม่เห็นด้วย หากมีบุรุษคิดจะแตะต้องเจ้าข้าอาจจะตัดมือตัดแขนพวกเขาได้”“ท่านพี่ ข้ามีวิธีเข้าไปโดยมิให้มีคนมาเกาะแกะข้าหรอกน่า”สายวันต่อมาหงซือซือลอบไปแอบดูที่หอคณิกาเมื่อเห็นว่าสวีเม่ยมีสาวใช้คอยติดตามอยู่ผู้หนึ่ง นางจึงยิ้มกริ่ม “นั่นไงคนที่จะทำให้ข้าได้เข้าไปข้างใน” เมื่อตามสืบชื่อของสาวใช้ผู้นั้นได้แล้วนางจึงหันมาหาสามี“ท่านต้องช่วยข้าลงมือ”หมิงเฟยหลงไม่อาจปฏิเสธเมื่อเห็นนางทำตาเขียว เขาจึงให้จูจิ้นติ้งเข้าไปรมยาแล้วลากสาวใช้ผู้นั้นเข้ามาไว้ในตรอก หงซือซือลอกคราบนางอย่างรวดเร็ว“เจ้าอย่าไปนานนักเพราะข้าจะเก็บนางไว้ข้างหลังเรือนเล็กหลังนั้นแล้วให้คนเฝ้าไว้ หนึ่งชั่วยามเจ้าต้องออกมาทันที”“ได้ ข้าจะรีบไปรีบกลับ” นางเดินไปหาสวีเม่ยที่ยืนเลือกปิ่นปักผม“ชุนหลันเจ้าไปไหนมา?” สวีเ
