นผีผาด้วยซ ้า บุตรีในตระกูลใหญ่ทั้งหลายหากได้พบบุรุษเช่นนี้คงยินดีต้อนรับและบรรเลงผีผาให้เขาฟัง“เจ้าเล่นแค่นี้พอเถิด ข้าอยากฟังเจ้าเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟังสักหน่อย”“หืม….เรื่องครอบครัวข้าหรือ?”‘ดีนะ ที่ข้าคิดเรื่องโกหกเอาไว้อย่างรัดกุมแล้ว’ สวีเม่ยเริ่มเล่าเรื่องราวครอบครัวชาวนายากจนของนางบิดามารดาเจ็บป่วยเสียชีวิตแล้วนางก็โชคร้ายถูกพ่อค้าทาสจับตัวไปจากนั้นจึงถูกนำมาขายที่หอคณิกาแห่งนี้“ข้าได้ยินว่าเจ้าขายเพียงฝีมือมิได้ขายร่างกาย”“เจ้าค่ะ ท่านคงพอจะได้ยินคำนินทาเกี่ยวกับเรื่องนี้มาแล้ว”“เรื่องที่นินทาเกี่ยวกับเจ้างั้นหรือ?”“ข้ามีผู้อุปถัมภ์แล้วคือใต้เท้าเซี่ย แม้ข้าจะยังอยู่ในหอคณิกาแห่งนี้เพราะเขายังไม่อาจพาข้าออกไปได้แต่ก็มิอาจรับแขกได้เจ้าค่ะ”หู่ซิ่นสือตกใจที่นางกล้าพูดถึงข่าวลือเสียหายของตนเองให้เขาฟังซึ่งๆ หน้า องครักษ์หนุ่มหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย เรื่องนี้มองได้สองทาง หนึ่งคือนางกีดกันเขาสองคือนางกำลังจะทดสอบเขา
