ชายชราสบตากับบุตรสาวนางจึงโบกมือไล่ให้บ่าวและสาวใช้ออกไปให้หมด“ท่านคงเป็นพระโอรสของอดีตฮ่องเต้”“ท่านรู้ได้อย่างไร?”“หม่อมฉันเคยเข้าเฝ้าอดีตฮ่องเต้บ่อยครั้งเพื่อนำผ้าจากแคว้นผิงและแคว้นเหลียนจึงทูลเกล้าถวายท่าทางของพระองค์นั้นช่างคล้ายฝ่าบาทยิ่งนัก” ชายชรามองใบหน้าของสองสามีภรรยาครู่หนึ่ง “โหงวเฮ้งของพวกท่านคือผู้มีอำนาจวาสนา” เถ้าแก่เจียงเป็นหลานขันทีผู้หนึ่ง เมื่อทำการค้าผ้าคุณภาพดีจึงได้รับหน้าที่จัดหาผ้ามาถวาย ภายหลังจึงเป็นผู้ไปตรวจผ้าที่แคว้นผิงกับแคว้นเหลียงส่งมาเพื่อสานสัมพันธไมตรี“ข้าคืออ๋องเก้า และนี่คือพราชายาของข้า”“คารวะท่านอ๋องและพราชายา” สองพ่อลูกรีบทำความเคารพ“ไม่ต้องเกรงใจ ก็อย่างที่ท่านว่าเราทั้งสองมาเป็นการส่วนตัวเพื่อดูแลเรื่อง ภัยพิบัติน ้าท่วมกับโคลนถล่มแต่มิคาดว่าจะได้พบกับพยานเพียงคนเดียวในคดีไฟไหม้วังชงหยวน”“พะยะค่ะ หม่อมฉันเห็นเหตุการณ์ในครั้งนั้นเพราะกำลังจะนำผ้าที่ ท่านเป้ยเล่อสั่งให้พราชายาไปส่งที่วังชงหยวน เพราะความเลินเล่อที่ลืมการนัดหมายหม่อมฉันจึงได้เข้าไปไปวังตอนตะวันตกดิน เมื่อเดินผ่านประตูเข้าไป หม่อมฉันเกิดปวดปัสสาวะจึงได้ขอไปเข้าสุขา พลันมีมือสังหารเข้ามาในวังฆ่าองครักษ์ที่ด้านหน้าแล้วลากศพพวกเขาเข้าไปรวมไว้ที่เรือนใหญ่จากนั้นก็บุกเข้าไปจับกุมทุกคนมามัดรวมกันไว้ก่อนจะราดน ้ามันแล้วเผาภายนอกเรือนเสีย หม่อมฉันรอดมาได้เพราะพวกมันมิได้เข้าไปตรวจในส้
