จวนฟ้าสางสองสามีภรรยาผลัดกันยืนเช็ดเนื้อตัวให้กันและกันที่หลังฉากก่อนจะแต่งกายในชุดหรูหรา“วันนี้เราต้องไปทำการค้าท่านกับข้าต้องดูดีเป็นพิเศษ”“เช่นนั้นก็เชิญภรรยาตรวจตราดูว่าข้าสง่างามพอหรือยัง?” หมิงเฟยหลงกางแขนออกให้นางดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า เขาดีใจที่นางทำสิ่งใดล้วนคล่องแคล่วไปเสียทุกอย่าง ยิ่งเรื่องบนเตียงแล้วสอนเพียงรอบเดียวนางกลับรู้จักทารุณอาจารย์ให้ร ่าร้องขอความช่วยเหลือเสียแล้ว เมื่อนางจับสาบเสื้อเขาเพื่อกราชับเขา ฮ่องเต้หนุ่มลอบจุมพิตแก้มนางแรงๆ “ชื่นใจนัก”“ท่านช่างกินเต้าหู้ไม่รู้เวล ่าเวลา” นางเงยหน้าขึ้นเอ็ด ดวงตากลมโตที่ดุเขานั้นทำเอาชายหนุ่มอดใจไม่ไหวรีบรวบนางเข้ามาจูบทันที เมื่อนางรู้สึกว่าสามีบรรจงดูดชิมริมฝีปากจึงตอบสนองเขาอย่างดี“เป็นเจ้าที่จะทำให้ข้าเสียผู้เสียคน”ใบหน้าน้อยๆ ที่แดงก ่าเพราะความเขินอายยังคงเถียง “เหตุใดยกให้เป็นความผิดของข้าเล่า?”“เจ้าทำตัวน่ากินทำไมกัน? อยู่ใกล้แค่นี้แล้วข้าจะอดทนไหวได้อย่างไร?”“ท่านมิใช่ผู้หมกมุ่นเรื่องนี้ดอกหรือ?”“ได้! ข้ายอมรับก็ได้! แต่เมื่อคืนนี้ผู้ใดกันที่กดขี่ข้าอยู่ตั้งนานสองนาน” เขายื่นใบหน้ามาใกล้พลางเอาจมูกโด่งนั้นมาปัดบนปลายจมูกรั้นของนาง“นั่นเป็นเพราะ….เพราะข้าต้องทำให้ท่านรู้ว่าผู้ใดเป็นใหญ่กันแน่”“อืม….ข้ายกให้เจ้า ให้เจ้าเป็นใหญ่กว่าข้า ซือซือ”น ้าเสียงของเขาเริ่มแหบพร่าอีกคร่าก่อนจะแนบริมฝีปากประกบกับนางอีกค
