รั้ง หงซือซือปล่อยให้เขาเชยชิมอยู่ครู่ก็ค่อยผลักเขาออก“พี่สาม รีบไปกินข้าวกันเถอะ วันนี้งานของเรามากมายนัก”“ข้าฟังเจ้า” น ้าเสียงของเขาคล้ายจะล้อเลียนนางอมยิ้มขวยเขิน“ท่านช่างแกล้งพูดเอาใจข้า”เขาไม่ต่อล้อต่อเถียงหอมแก้มนางข้างละฟอดใหญ่ “เดี๋ยวข้าสั่งงานแมวดำสักครู่ เจ้าลงไปสั่งอาหารรอได้เลย”“เจ้าค่ะ”หมิงเฟยหลงสั่งให้แมวดำลงมารายงานผล เงาร่างสายดำลงมายืนอยู่ต่อหน้าในยามออกจากวังหมิงเฟยหลงมิยอมให้องครักษ์ใช้คำราชาศัพท์กับเขาทั้งสิ้นเพื่อมิให้เกิดปัญหาหากมีผู้แอบฟัง “รายงานผลขอรับเจ้าเมืองหยางมีบุตรสาวสองคนพวกนางล้วนชอบใช้อารมณ์และทุบตีสาวใช้ บุตรสาวคนโตหยางเยียนแต่งงานกับเซี่ยอวี่ซีไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าเมืองหยางใช้อำนาจหน้าที่แต่งตั้งบุตรเขยขึ้นเป็นหัวหน้ามือปราบและบังคับให้เขาแต่งงานกับบุตรสาวตน สองสามีภรรยามีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันเป็นประจำ คราหนึ่งหยางเยียนเคยมาหึงหวงนางคณิกาชุนเหรินที่นี่จึงถูกเซี่ยอวี่ซีตบหน้าต่อธารกำนัล ต่อมาเขาจึงไถ่ตัวนางและเอาไปเลี้ยงดูไว้ที่นอกเมือง ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันขอรับ”“เรื่องเสบียงและเงินแจกเล่า?”“เสบียงพวกนั้นเจ้าเมืองหยางเป็นผู้ดูแลทั้งหมดส่วนหมู่บ้านคนอพยพเขาให้บุตรเขยกับบุตรสาวเป็นผู้ควบคุมทั้งการแจกอาหารและเงินขอรับ”“เช่นนั้นพวกเจ้าจงแยกคนติดตามทั้งเจ้าเมืองบุตรสาว และบุตรเขย เรื่องนี้ต้องไม่ยืดเยื้อ เราต้องรีบหาหลักฐานให้ชัดแจ้ง”หลังรับประทา
