าม้ากับของที่ตรอกด้านข้างนั้นด้วย”หงซือซือชะโงกหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ จูจิ้นติ้งรับทราบแล้วรีบไปรับม้าแล้วไปเอาห่อผ้าที่นางซ่อนไว้ไม่ถึงเค่อทั้งสองก็กลับมาถึงห้องพัก หมิงเฟยหลงที่ลุกเดินไม่ถนัดเป็นภาระให้หงซือซือกับ หู่ซิ่นสือประคองขึ้นไปยังห้องพัก ครั้นนางหันหน้าไปทางอื่นเขาก็รีบขยิบตาให้องครักษ์หนุ่ม หูซิ่นสือเห็นดังนั้นหาข้ออ้างลงไปตรวจตรารถม้าปลีกตัวออกมาเร็วไว“ซิ่นสือเจ้าสั่งเสี่ยวเอ้อร์เตรียมน ้าอาบมาด้วย”“ขอรับ”นางหันมาสนใจสามีที่นอนหงายอยู่เตียง “พี่สามเดี๋ยวข้าลอกหน้ากากออกให้ท่านก่อน” เมื่อถึงยามเข้านอนสองสามีภรรยาจะถอดหน้ากากออกทุกครั้ง“เจ้าอย่าใส่หน้ากากอ๋องเก้าให้ข้าเทียว คืนนี้ข้าจะนอนกอดภรรยาข้า”“หึ! ถ้าท่านคิดจะใส่ข้าก็จะไม่ให้ท่านมาเข้าใกล้ข้าดอก”เขารวบนางไว้ในอ้อมแขนนอนกลิ้งไปบนเตียง“เจ้าใจร้าย คืนนี้ข้าขยิบตาให้เจ้ารีบกลับตั้งหลายครั้งเจ้าก็เอาแต่ซักไซ้เรื่องใต้เท้าเซี่ยอยู่นั่น”“จริงสิพี่สาม ข้าเจอใต้เท้าเซี่ยผู้นั้นที่หน้าสุขาด้วยนะ แต่น่าแปลกจริงบุคลิกของเขาไม่เห็นเป็นอย่างที่ข้าคิดไว้”“เจ้าคิดไว้อย่างไร?”“ที่ผู้คนนินทากันว่าใต้เท้าเซี่ยผู้นี้เป็นคนอารมณ์ร้าย ชอบทุบตีภรรยา และยังเลี้ยงดูหญิงคณิกาถึงสองคน หากดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วข้าแทบไม่อยากจะเชื่อท่านรู้ไหม? เขาทั้งหล่อเหลาและดูมีเหตุผล”“หืม! นี่เจ้ากล้าชมบุรุษอื่นต่อหน้าข้าเทียวหรือ?”ดวงตาที่แดงขึ้นด้วยฤทธิ์
