กเขาคงจะทิ้งครอบครัวเพื่อหวังไปหาเงินมาฟื้นฟูสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวเป็นแน่ ยามนี้ในชิงหลิวคงเหลือเพียงผู้เฒ่า สตรีและเด็กที่ไม่อาจเดินทางออกนอกพื้นที่ได้”“ดีที่เจ้าเตือนข้า องครักษ์ที่ตามมาเตรียมข้าวสารและน ้ามาเพื่อแจกจ่ายด้วย มิฉะนั้นเราคงมิได้ช่วยอันใดพวกเขาเลย”หงซือซือยื่นมือมากุมมือใหญ่ของสามี “ข้ารู้ว่าท่านไม่สบายใจที่เห็นความทุกข์ยากของราษฎร คนกลุ่มนี้คงเดินทางถึงเมืองหลวงแน่ แต่คนที่เราต้องรีบไปช่วยในตอนนี้คือคนลำบากที่ยังเหลืออยู่ในเมืองต่างหาก”“อืม…ขอบใจเจ้าที่ช่วยเตือนข้า” รถม้าด้านหลังที่เดินทางมาสมทบเพิ่มอีกสี่คันนั้นล้วนขนข้าวสารอาหารแห้งและน ้าดื่ม ต่อจากนั้นระหว่างทางพวกเขาก็พบชาวบ้านอีกประปรายที่มุ่งเดินเท้าเข้าเมืองหลวงพวกเขาล้วนเป็นผู้ประสบภัยที่เมืองชิงหลิว แต่ถ้าเป็นกลุ่มคนที่ขี่ม้า เกวียนหรือรถม้า ก็อาจจะเป็นแค่ผู้ที่เดินทางสัญจรธรรมดา กระทั่งเข้าพักในอำเภอที่สองจึงได้ยินเถ้าแก่โรงเตี๊ยมพูดถึงเรื่องที่มีผู้อพยพเข้ามาหางานทำ“พวกท่านขนของมามากมายให้คนเฝ้าให้ดีล่ะท่าน ยามนี้มีแต่คนลำบากยากจนเดินทางเข้ามาอยู่ในอำเภอนี้ พวกนั้นมาจากชิงหลิว พอน ้าท่วมโคลนถล่มคนไร้บ้านมีมากขึ้น พวกเขาคงเห็นว่าอำเภอข้าอุดมสมบูรณ์กระมังจึงหวังจะมาตั้งรกรากที่นี่ พอดีที่ชายป่าด้านหลังอำเภอยังไม่มีผู้เข้าไปจับจองเท่าใดนัก แต่ตอนนี้เสี่ยวเอ้อบอกว่ามีคนไปอยู่หลายสิบคนเทียว”หมิงเฟยหลงจ
