็นฮ่องเต้หมิงเฟยหลงโดยสมบูรณ์ส่วนท่านอ๋องก็ก้มลงหยิบหน้ากากหลวนฮองเฮามาทาบใบหน้าให้พราชายานางจึงเอาฝ่ามือที่มีผงเคลือบหน้ากากมาลูบไปตามริมหน้ากากของตน“ข้าจะไปว่าราชการแล้ว น้องหญิงเจ้าก็ไปดูแลลูกๆ ของเราเถิด”“เพคะ”สองสามีภรรยาแยกย้ายทำหน้าที่ ฮ่องเต้ตัวปลอมเสด็จมาถึงหน้าท้องพระโรงก็พบพี่ชายอีกคนยืนรออยู่ “ชินอ๋อง ท่านมาถึงแต่เช้าเทียว”“พะยะค่ะ” ชินอ๋องใบหน้าเคร่งขรึมเมื่อเหลือบเห็นขุนนางกลุ่มหนึ่งกำลังเดินขึ้นบันไดสูงมา “เชิญฝ่าบาทประทับรอก่อนเถิด”หมิงเฟยหลงตัวปลอมยกยิ้มมุมปาก ‘คราวนี้ล่ะข้าจะได้ใช้งานพี่ห้าเสียที ปกติดีแต่ใช้ข้าทำโน่นทำนี่ซ ้ายังชอบมีความลับกับพี่สามอีก’ชินอ๋องที่สังเกตเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของน้องชายร่างสูงพอดีก็นึกขัน ‘เจ้าอย่าหวังเลยว่าโอกาสนี้เจ้าจะคิดใช้งานข้าได้ ดูแค่นี้ข้าก็รู้แล้วว่านี่มิใช่พี่สาม’ฮ่องเต้เสด็จไปรอที่ห้องรับรองเพื่อให้เหล่าขุนนางที่กำลังยืนเข้าแถวอยู่หน้าท้องพระโรงเดินเข้าปราชุมกันอย่างครบถ้วน ชินอ๋องยืนอยู่หน้าสุดของขุนนางฝ่ายบู๊ กุมมือและอมยิ้มเล็กน้อยมองกราดไปทั่วฝั่งขุนนางฝ่ายบุ๋น เมื่อเห็นใต้เท้าฟ่านที่ยืนถัดไปจากมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาก็ค้อมศีรษะลงเล็กน้อยรูปร่างหน้าตาของพี่ชายภรรยาของเขาช่างโดดเด่นนักภรรยาของเขางดงามเพียงใด พี่ชายของภรรยาก็งดงามเพียงนั้น บางคราชินอ๋องยังรู้สึกสงสัยว่าสองพี่น้องตระกูลฟ่านหากนำมาแต่งกายเป็นสตรีทั้งค
