ิด ข้าคิดว่าเราคงต้องเริ่มวางแผนต่อไปได้แล้ว”“แผนใดหรือ?”“แผนหาคนร้ายวางยาท่านน่ะสิ”สองสามีภรรยาร่วมโต๊ะเสวยกันอย่างหวานชื่นหงซือซือไม่ลืมที่จะใช้เข็มพิษของตนตรวจสอบพิษก่อนทุกครั้ง “เราจะวางใจมิได้ หากปล่อยให้พิษเข้าในร่างกายแล้วการรักษาทำได้ยากยิ่ง”“มีเจ้าคอยดูแลข้าใกล้ชิดอย่างนี้ ข้าคงจะปลอดภัยไปตลอดชีวิต”“วันที่ข้าไม่อยู่ท่านเองก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆท่านเป็นของข้าแล้ว ท่านก็ต้องอยู่กับข้า” หงซือซือยิ้มหวานทั้งปากและตา ‘ใช่ว่าข้าจะไม่มีแผน ในเมื่อข้ากับท่านเป็นมากกว่าผู้ว่าจ้างกับผู้รับจ้างแล้ว ข้าก็ย่อมจะไม่ยอมให้ท่านตกไปอยู่ในมือสตรีใดอีก เห็นทีข้าคงต้องออกไปวางแผนกับลี่เอ๋อร์ที่ต้นไม้ที่เดิม’ หลวนฮองเฮาตัวปลอมนึกถึงสหายสนิทของนาง เพราะในวังนี้กำแพงมีหูประตูมีช่องนาง หงซือซือและพราชายาหานซู่ลี่รู้ว่าในตำหนักเป่าฉีมีองครักษ์เงาซ่อนอยู่จึงต้องระมัดระวังการพูดคุยให้มากคืนนั้นเพื่อให้พี่สามยอมปล่อยให้นางออกไปนอกวัง หงซือซือจึงเอาใจเขาอย่างเต็มที่ นางออดอ้อนให้พี่สามอาบน ้าให้นางและอุ้มนางขึ้นเตียงจากนั้นก็ยินยอมให้เขาทารุณนางได้ตามอำเภอใจ นางจงใจครวญครางข้างหูเขาตลอดคืนเพื่อทำให้เหมือนกับว่านางพอใจในความเร่าร้อนของเขายิ่งนักหมิงเฟยหลงฟ้อนเฟ้นนางจนเหน็ดเหนื่อย ก่อนที่เขาจะหลับใหลไปในอ้อมกอดของหงซือซือได้ยินเสียงนางผ่าวแผ่ว“พี่สาม พรุ่งนี้ข้าจะออกจากวังไปทำธุระนะ” นางถามพร้อมกับดึงศี
