่งต่งมามาหลี่เตรียมนางกำนัลมาเตรียมน ้าอาบ คอยนวดตัวเลือกอาภรณ์ชุดที่งามที่สุดออกมา จากนั้นก็กำชับขันทีให้ไปยังห้องเครื่องเพื่อเตรียมขนมที่ฝ่าบาททรงโปรดปราน“ต่งมามาหลี่เจ้าจำชาจากแคว้นเหลียงที่ท่านพ่อข้าเอามาให้ได้หรือไม่? เจ้าไปเอามาต้มเตรียมไว้ ฝ่าบาทจะได้ลิ้มรสชาที่รสชาติดีที่สุดแห่งแคว้นเหลียน”“เพคะ หม่อมฉันจะเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย”ต่งมามาหลี่ถอยเท้าออกไปจัดการทุกสิ่งตามคำสั่งอย่างร่าเริงใจไม่น่าเชื่อว่าแค่สามวันฮ่องเต้ก็ทรงเบื่อหน่ายในรสรักของหลวนฮองเฮาแล้ว ยามนี้เริ่มถวิลหาเสิ่นกุ้ยเฟยสาวงามแห่งวังหลังแล้วเมื่อถึงยามโหย่ว (17.00-18.59 น.) ฮ่องเต้ในฉลองพระองค์สีขาวงามสง่าทรงก้าวพระบาทนำหน้าเหล่าขันทีมายังตำหนักหรงซิ่งด้วยพระพักตร์เริงร่า เมื่อเห็นเสิ่น กุ้ยเฟยถอนสายบัวรอรับด้วยท่าทีอ่อนช้อยก็ค้อมพระวรกายลงประคองร่างของนางให้ลุกขึ้น“ตามสบายเถิดพระสนม พักนี้เจิ้นมิได้มาเยี่ยมเยียนเจ้าเลย ก็อย่างที่เห็นทั้งเรื่องตงเฟยและเหม่ยเฟยทำเอาเจิ้นปวดหัวไปหมด พวกนางล้วนมีแต่ปัญหาเจ้าดูสิว่า เจิ้นจะเอาอารมณ์ที่ไหนมารื่นรมย์เจ้าว่าไหม?”“เพคะ” เสิ่นกุ้ยเฟยช้อนตาขึ้นอย่างอ่อนหวานท่าทีแบบนี้เคยได้ผลมาแล้วกับฝ่าบาท หมิงเฟยหลงมองดูท่าทีของนางแล้วอมยิ้ม“เจ้าช่างเป็นพระสนมที่งดงามและอ่อนหวานที่สุดในวังหลวงจริงๆ” ฝ่าบาทหัวเราะร่าเริงจนพระสนมเสิ่นอดจะรู้สึกแปลกๆ มิได้“ทรงอารมณ์ดีเสียจริงเพคะ” นาง
