าหลี่คือการมีห้องพักส่วนตัวที่ค่อนข้างกว้างขวาง ต่งมามาหลี่หยิบกล่องใส่ต่างหูข้างเดียวขึ้นมาดูแล้วเดินไปหลังเรือนพัก ‘พวกเขาต้องคิดจะมาค้นในห้องของข้าแน่ ต้องรีบเอาไปฝัง’ นางคว้าพลั่วแล้วตรงไปใต้ต้นไม้ที่สวนหลังเรือนลงมือขุดหลุมที่กว้างพอประมาณแล้วหย่อนกล่องนั้นลงฝัง ต่างหูคู่นี้ราคามิใช่น้อยนางได้มาเมื่อครั้งที่เริ่มเข้ามารับใช้เสิ่นกุ้ยเฟยใหม่ๆ จะทิ้งก็รู้สึกเสียดายจึงกะเอาไว้ว่าจะกลับมาขุดเพื่อไปทำอีกข้างมาแทนในภายหลัง“แค่นี้ก็ไม่มีใครหาเจอแล้ว” นางยืนพึมพำคนเดียวก่อนจะหันหลังกลับเอาพลั่วนั้นไปล้างน ้าก่อนเก็บที่ห้องอุปกรณ์ทำสวน คล้อยหลังนางกำนัลอาวุโสเงาในชุดดำทั้งสองโรยตัวลงมาที่พื้น“นางรอบคอบแล้ว แต่ยังไม่รอบคอบเท่าเรา” ร่างในชุดดำที่สูงใหญ่เดินไปห้องอุปกรณ์เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดแล้วก็หยิบพลั่วกลับออกมาขุดหลุมนั้นลงไป เมื่อได้กล่องต่างหูนั้นแล้วก็ยื่นให้ร่างที่บางกว่า“ดี! ได้หลักฐานแล้ว ดาวโชคเข้าข้างเราแล้ว”นางเก็บของไว้ในถุงผ้าที่สะพายไว้แล้วใช้วิชาตัวเบากระโจนขึ้นบนหลังคาอาคารใกล้ๆ ที่มีเงาดำกลุ่มหนึ่งยืนเรียงรายรออยู่ “กลับได้!” เงาสองสายแรกพุ่งนำหน้าไปยังตำหนักเป่าฉี โดยมีเงาดำด้านหลังตามประกบอู๋กงกงเดินนำขบวนมายังตำหนักหรงซิ่งแจ้งข่าวดีแก่เสิ่นกุ้ยเฟยว่าเย็นนี้ ฝ่าบาทจะทรงเสด็จมาให้เตรียมขนมและน ้าชาเลิศรสเอาไว้ให้เรียบร้อย พระสนมเสิ่นได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจยิ่งนักนางรีบสั
