ทับอยู่ “เอ๊ะ! ตรงท้องของท่านก็มีแผลเป็นหรือ?”“รอยนี้ข้าได้มาตอนที่โดนแทงเมื่อครั้งยังเป็นรัชทายาท” เขาทาบมือทับไปบนหลังมือของนาง ฟ้าสางแล้วแต่เขาก็ยังไม่อยากจะลุกจากพระแท่นบรรทม อู๋กงกงที่รออยู่ภายนอกรู้ว่าเมื่อคืนทั้งสองพระองค์ดื่มด้วยกันจนดึกได้แต่ยืนรอหน้าประตู มิกล้าร้องปลุกเช่นทุกครั้ง เมื่อลูบหลังมือนุ่มนิ่มของนางไปมาเขาก็เริ่มรู้สึกวูบวาบตามเนื้อตัว ยิ่งนางขยับมือลูบทั่วหน้าอกและต ่าลงใกล้สะดือก็ยิ่งรู้สึกร้อนกว่าเดิม“ท่านยังมีรอยที่อื่นอีกหรือไม่? ให้ข้าดูหน่อยสิ ข้าอยากรู้ว่าท่านมีรอยแผลมากเพียงใดกัน?” หงซือซือลูบและไล้นิ้วไล่หารอยแผลเป็นและนั่นยิ่งเร่งเร้าให้ชายหนุ่มที่นอนแนบชิดอยู่ข้างๆ เริ่มขยุกขยิก“เจ้าอยากดูโดยละเอียดใช่หรือไม่?”“เจ้าค่ะ” นางเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาใสซื่อหมิงเฟยหลงหัวเราะร่า“เอาสิ! มาๆ ข้าจะให้เจ้าดูทุกซอกทุกมุมเลยเทียว” เขาพลิกร่างมาแล้วเริ่มจูบนางโดยไม่ทันได้ตั้งตัว ผิวเนื้อร้อนผ่าวทาบทับบนตัวนางรวมทั้งท่อนเนื้อที่แข็งขืนของเขาเสียดสีอยู่บนต้นขาของนางทำเอาความทรงจำของนางย้อนกลับไปเมื่อคืน ความรุ่มร้อนที่สุมคนทั้งคู่ทำให้บนเตียงเร่าร้อนยิ่งกว่าคืนที่ผ่านมาเสียงครางอย่างสุขสมของชายหญิงบนเตียงใหญ่ในห้องเล็ดลอดออกไปเข้าหูอู๋กงกงอยู่เป็นระยะตราบจนแดดแรงจึงได้ยินเสียงอ่องเต้สั่งให้พวกเขาเข้าไปเตรียมน ้าอาบ ห้องบรรทมตำหนักเป่าฉีใหญ่กว่าทุกตำหนัก ก่อนที่ฮองเ
