กับพระสวามีชินอ๋องหน้าเจื่อนเล็กน้อยเมื่อนึกถึงครั้งที่ตนเองได้ร่วมเตียงกับนางครั้งแรกและจากนั้นเขาก็แทบจะไม่ออกห่างจากนางเลย เมื่อเห็นสายตาภรรยาแล้วชินอ๋องก็เลือกจะเงียบแล้วพยักหน้าช้าๆ“ก็ได้! ข้าจะว่าราชการแทนเสด็จพี่สักสองสามวันให้เขาได้เสวยสุขเสียบ้าง จะว่าไปเรื่องพวกนี้พี่ชายข้าไม่เคยเหลวไหลก็สมควรจะเห็นใจเขาอยู่” ชินอ๋องเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย นึกถึงการที่ต้องตื่นแต่เช้ากว่าปกติเพื่อไปตรวจดูฎีกาที่ต้องปราชุมแต่ละวันและยังต้องอยู่เขียนความคิดเห็นและเสนอแนะลงในฎีกาพวกนั้นกว่าจะได้กลับบ้านก็คงจะเย็นย ่า “หึ! พี่สามทำให้ข้าต้องเสียเวลามาเล่นกับลูกๆ อีกแล้ว”เมื่ออู๋กงกงกลับไปกราบทูลท่าทีของชินอ๋องที่มีต่อพระราชโองการ หมิงเฟยหลงได้แต่หัวเราะหึๆ“น้องชายผู้นี้มีความสุขเกินหน้าเจิ้นมานานแล้ว”
