บดอกหรือ?”“ไม่! ข้าชอบชีวิตอิสระภายนอกมากกว่า ท่านอยู่ที่นี่ทั้งต้องระวังตัว ท่านต้องรับภาระดูแลบ้านเมืองนานๆ ทีค่อยให้ข้าเข้ามาดื่มสุราเป็นเพื่อนจะไม่ดีกว่าหรือ?”ทั้งสองผลัดกันรินสุราให้อีกฝ่ายทั้งดื่มและโต้เถียงกันไป จนเริ่มกลายเป็นการกอดคอโต้เถียงในที่สุด “ซือซือเจ้าไม่ไหวแล้ว อย่าฟุบหน้าลงแบบนั้น ไปนอนที่เตียงกันเถอะ” หมิงเฟยหลงใช้มือประคองใบหน้าของนางให้เงยขึ้น“ข้ายังไม่เมา ข้ายังดื่มได้อีก มะ มา พี่สาม ท่านมาดื่มกับข้า” นางกำจอกสุราแน่นในขณะที่ฮ่องเต้พยายามแกะนิ้วของนางออกทีละนิ้ว