“อืม…ก็ได้เจ้าค่ะ” นางก้มหน้ายิ้มเขิน วันนี้ช่วงเข้าพิธียามเช้านางรู้สึกเหมือนตนเองได้แต่งงานจริงๆซ ้าเจ้าบ่าวยังเป็นพี่สามบุรุษที่นางเห็นว่าช่างสง่างามและยิ่งใหญ่ ยามนี้อยู่ในเรือนหอ เขาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว และยังคล้องแขนดื่มสุรามงคลกับนางอีก นางและเขากราบไหว้ฟ้าดินกันแล้ว ในใจนางรู้สึกหวั่นไหวนักรู้สึกเหมือนตนเองมีสามีแล้วเขายื่นจอกสุราให้นางแล้วจับมือนางขึ้นคล้องแขนกับเขา “ดื่มแล้วถือว่าพิธีแต่งงานครั้งนี้ครบถ้วนนะ”ทั้งสองวางจอกสุราลงบนโต๊ะ “นี่เจ้าแอบกินอาหารไปจนอิ่มแล้วล่ะสิ” ฮ่องเต้แย้มพระสรวลเมื่อสังเกตเห็นอาหารแต่ละจานพร่องไปพอสมควรเคร้ง!พระบาทของหมิงเฟยหลงเตะโดนถ้วยข้าวกับตะเกียบที่วางซ่อนไว้ใต้โต๊ะกลิ้งออกไป “นี่ผลงานของเจ้าใช่หรือไม่?”หงซือซือพยักหน้ายิ้ม สารภาพอย่างอายๆ “กว่าพี่สามจะมา ข้าก็หิวแทบแย่แล้วคงหิ้วท้องรอท่านไม่ไหวหรอก”“เจ้าอิ่มก็ดีแล้ว เดี๋ยวข้าจะช่วยเจ้าถอดเครื่องประดับศีรษะ จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเข้านอน หรือว่าเจ้าอยากจะอาบน ้าก่อน” พอได้ยินเข้าพูดคำว่าอาบน ้าใบหน้าของนางก็กลายเป็นสีชมพูจัด ฮ่องเต้ทรงสังเกตเห็นอาการเขินของนางก็ทรงอมยิ้ม “นางกำนัลอยู่ข้างหน้าประตูนี่เอง หากเจ้าอยากอาบน ้าข้าจะเรียกให้ วันนี้เจ้าคงจะเหนื่อยมาก”“อืม…ข้าไม่เคยคิดเลยว่างานแต่งงานจะยุ่งยากและเหน็ดเหนื่อยเช่นนี้” นางถูกปลุกตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเพื่อมาแต่งหน้าแต่งตัวให้ทันพิธีเช้า ม
