าถึงยามหัวค ่านี้จึงทั้งเหนื่อยและง่วงนักฮ่องเต้ทรงเรียกนางกำนัลหน้าประตูให้เข้ามาเตรียมน ้าอาบให้ฮองเฮา ไป๋เพ่ยเจินกับหม่าหลันฮวาที่สั่งบ่าวไพร่ไว้แล้วรีบไปเรียกพวกเข้าไปมาผสมน ้าอุ่นหงซือซือรู้สึกกระอักกระอ่วนที่นางจะต้องอาบน ้าหลังฉากกั้นโดยมีฮ่องเต้ประทับอยู่บนเตียงบรรทมซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก นางกระซิบให้ไป๋เพ่ยเจินรีบขัดตัวให้นางอย่างรวดเร็ว ไป๋เพ่ยเจินและหม่าหลันฮวาสองนางกำนัลประจำตัวฮองเฮามิได้รู้ตื้นลึกหนาบาง เมื่อเห็นเจ้านายของตนกำลังจะร่วมเตียงบรรทมกับฮ่องเต้ก็ตื่นเต้นนักหม่าหลันฮวาปลาบปลื้มยิ่งกว่าผู้ใด ในวังหลวงแห่งนี้มีเพียงนางที่ได้รับใช้ทั้งฮ่องเต้และฮองเฮา ส่วนไป๋เพ่ยเจินก็ยิ้มกริ่มตลอดเวลา ความใฝ่ฝันที่จะได้เป็นนางกำนัลประจำตัวฮองเฮาเป็นจริงแล้ว ในตำหนักเสียนเหลียงแห่งนี้ในอนาคตนางจะต้องได้เป็นมามาหลี่อย่างแน่นอน“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันขัดผิวให้พระองค์อย่างบรรจเลยนะเพคะ คืนนี้เป็นคืนเข้าหอ ฝ่าบาทจะต้องทรงปลาบปลื้มเป็นแน่ๆ” หม่าหลันฮวายิ้มตลอดเวลาที่ขัดผิวให้หงซือซือ ส่วนไป๋เพ่ยเจินก็พลอยพยักเพยิดไปด้วย“อืม…พวกเจ้ารีบอาบน ้าให้ข้าเถิด ข้าง่วงเต็มทีแล้ว” หงซือซือที่เหน็ดเหนื่อยมาตั้งแต่เช้าตรู่ ซ ้าก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วยามยังแอบกินอาหารจนอิ่ม รู้สึกง่วงนอนจนตาแทบจะปิด เมื่อได้ลงแช่ในน ้าอุ่นจนสบายตัวความตื่นเต้นในคราวแรกของนางหายไปหมดสิ้นมีเพียงความอ่อนล้าเข้ามาจู่โจม นางกำนัล
