ด้ว่าฐานะของพราชายาท่านอ๋องเก้าก็คงพิสดารไม่ต่างจากเจ้าจิ้งจกเท่าใดนักฮ่องเต้ก้าวพระบาทข้ามธรณีประตูนำหน้า ตามมาด้วยท่านอ๋องเก้าที่เรือนร่างสูงโปร่งกว่าฮ่องเต้เล็กน้อยองค์หญิงหลวนและพราชายาหานซู่ลี่ยืนรออยู่แล้วรีบถวายบังคมทั้งสองพระองค์“ถวายบังคมฮ่องเต้และท่านอ๋องเก้า เพคะ”“เชิญพวกเจ้าตามสบาย ดูท่าคงจะปรึกษาเรื่องสำคัญกันอยู่สินะ” หมิงเฟยหลงสบตาสตรีตรงหน้าทีละคน หลายครั้งที่ทรงรู้สึกว่าพระสุณิสาผู้เลอโฉมอันดับหนึ่งในแผ่นดินอย่างพราชายาหานซู่ลี่มีความลับบางอย่างที่พระองค์ยังทรงไม่ล่วงรู้ แต่เมื่อเห็นความสัมพันธ์ของสตรีทั้งสองในคราวนี้แล้ว หมิงเฟยหลงทรงมั่นพระทัยว่าในอนาคตหากน้องหงตกลงปลงใจกับตน ความลับที่สงสัยมานานย่อมไม่เป็นความลับอีกต่อไป ฮ่องเต้ทรงโบกพระหัตถ์ไล่ขันทีและนางกำนัลทั้งหมดให้ออกไปข้างนอก อู๋กงกงรีบหันไปสั่งการทันที“พวกเจ้าทั้งหมดออกไปรอคำสั่งที่ข้างนอก” อู๋กงกงเดินติดตามรั้งท้ายเพื่อให้ทุกคนออกไปตามคำสั่งของฮ่องเต้ เมื่อไม่มีผู้ใดแล้วก็เหลือเพียงคนทั้งสี่ที่รู้กันว่าใครเป็นใคร“เพคะ หม่อมฉันกำลังปรึกษาซือซือเรื่องที่จะจัดงานในวังหลังเพื่อให้เหล่าสนมในวังได้พบปะสังสรรค์หลังจากพิธีอภิเษกสมรส”ฮ่องเต้ทรงเลิกพระขนงข้างหนึ่ง “ฮืม…ก็ดีนะพวกเจ้าวางแผนเสร็จ ก็ยื่นเสนอมาให้ข้าดูก็แล้วกันว่าต้องการสิ่งใดบ้าง? จะอย่างไรข้าก็ย่อมจะตามใจน้องหงอยู่แล้ว” ทรงหันไปยิ้มให้กับน้องหงที่นั
