เบื้องหน้าของหงซือซือคือสตรีที่ได้ชื่อว่าน่าสงสารผู้หนึ่งในวังหลวง เฉินเฟย ผู้งดงามแช่มช้อยนางดูไม่อ่อนหวานเท่าตงเฟย และไม่สง่างามเท่าเหมยเฟย หัวหน้าสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟกลับมองเห็นความโศกเศร้าและเด็ดเดี่ยวในดวงตาของสตรีตรงหน้า“เฉินเฟยคารวะองค์หญิงหลวน เพคะ”พระสนมผู้มาในจังหวะที่ตงเฟยและพราชายาหานซู่ลี่ต่างขอลากลับ มีความงดงามเป็นรองเสิ่นกุ้ยเฟยอยู่เพียงเล็กน้อย นางเป็นเพียงผู้เดียวในพระสนมทั้งสี่ที่เคยมีพระโอรส หากแต่กลับต้องสูญเสียบุตรที่มีอายุเพียงหกเดือนด้วยอาการไข้ฉับพลัน ข่าวซุบซิบในวังหลังล้วนเชื่อกันว่านั่นเป็นการสิ้นพราชนม์ของพระโอรสที่ผิดปกติ แม้การสืบเสาะหาสาเหตุต่อจากนั้นอาจจะไม่พบเบาะแสใด ‘นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ข้าควรสืบให้ชัดเจน ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของเถียนฮองเฮาหรือผู้ใดกันแน่?’วิสัยของคนที่ทำงานสืบข่าวขายข่าวอย่างหงซือซือนางจะตั้งข้อสงสัยให้กว้างเอาไว้ก่อน เผื่อว่าอาจจะเจอความจริงใหม่ๆ หรืออาจจะได้พบร่องรอยที่น่าประหลาดใจอย่างหลายๆ คดีในยุทธภพเมื่อได้เห็นใบหน้าของเฉินเฟยแล้ว ลึกๆ หงซือซือก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจที่นางอาจจะเป็นสตรีที่พี่สามรักใคร่ห่วงใยยิ่งกว่าทั้งสามคนที่เข้ามาก่อนหน้านี้เพราะนางเคยมีบุตรกับพี่สาม คิดมาถึงตรงนี้หัวใจของหงซือซือก็เจ็บแปลบมาแวบหนึ่ง“เปิ่นกงเคยได้ยินฝ่าบาทชมว่าเฉินเฟยงดงามและสง่า อีกทั้งยังบรรเลงพิณได้ไพเราะที่สุดในวังหลัง” หงซือซือยังคงสนท
