ดทานพวกเขาได้ ยามนั้นมีขันทีผู้หนึ่งได้เข้ามากำกับกระหม่อมสองคนว่าเป็นพระประสงค์ของเบื้องบนที่ต้องการให้บันทึกเช่นนั้น พะยะค่ะ”“ขันทีงั้นหรือ? เจ้าพอจะจำรูปลักษณ์และใบหน้าคนผู้นั้นได้หรือไม่?”“กะ กราบทูลฝ่าบาท เรื่องมันหลายสิบปีแล้วกระหม่อมก็ไม่แน่ใจ รู้แต่เพียงว่าขันทีผู้นั้นมีรอยแผลเป็นที่หลังมือคล้ายถูกไฟลวก พะยะค่ะ”“อู๋กงกง เจ้าเรียกจิตรกรมาให้ที ให้เขาวาดรูปลักษณะบาดแผลบนหลังมือขันทีผู้นั้น เจิ้นจะต้องสืบหาตัวคนผู้นี้ให้พบ”“พะยะค่ะ” อู๋กงกงนึกถึงเรื่องราวครั้งนั้นเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด วังชิงหยวนนับเป็นวังใหญ่แห่งหนึ่ง การเกิดไฟไหม้ครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจนน่าตกใจ เรือนใหญ่เรือนน้อยตกอยู่ในเปลวเพลิงที่โหมกระหน ่า เจ้าของวังและบ่าวไพร่ใกล้ชิดล้วนเสียชีวิตกันทั้งหมด มีเพียงพวกบ่าวทำงานหนักและคนครัวเท่านั้นที่รอดชีวิตเสนาบดีฟ่านหลี่เจี๋ยรีบกราบทูลเรื่องที่ได้ติดตามหาตัวท่านหลวนเป้ยเล่อในยามนั้นที่มีอายุสิบแปดปีหนีรอดจากไฟไหม้ไปซ่อนตัวใช้ชีวิตอย่างสงบที่หมู่บ้านเล็กๆ แถบเมืองพยัคฆ์เหิน ยามนี้ได้แต่งงานและมีบุตรสาวผู้หนึ่งชื่อ หลวนชิงซือ “กราบทูลฝ่าบาทหากจะนับกันแล้ว หลวนชิงซือผู้นี้ก็ต้องเป็นองค์หญิงซึ่งหม่อมฉันเห็นว่าหากไม่เกิดโศกนาฎกรรมในครั้งนั้นองค์หญิงแห่งวังชิงหลวนผู้นี้ย่อมมีความเหมาะสมที่จะเป็นฮองเฮาได้ พะยะค่ะ”คนทั่วทั้งท้องพระโรงล้วนตกใจ จะว่าไปแล้วขุนนา
