เมื่อคุณชายสามยืนยันจะเป็นผู้ป้อนข้าวและยานางเอง หงซือซือจึงได้แต่ ยกส้นมือขึ้นทุบที่ขมับสองสามที “เจ้าทำท่านี้อีกแล้ว!” เขาจำได้ว่าตอนที่ดื่มสุราจนเริ่มเมานางก็ยกมือขึ้นทำเช่นนี้“ท่านทำให้ข้าปวดกบาลนี่นา!” นางแหวใส่ เขาจึงทำหน้าเจื่อนเล็กน้อย“ข้าเป็นคนมีจิตสำนึก รู้จักคุณคนจึงอยากจะทดแทนเจ้า เห็นว่าเจ้าเป็นคนดีที่พึ่งพาได้ หากเจ้ามีน้องสาวก็คงจะดีข้าจะได้ขอไปเป็นภรรยาเราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน” ใบหน้าของเขายิ้มน้อยๆ เมื่อสบตานางขณะยกช้อนข้าวต้มที่เป่าแล้วจนจรดริมฝีปากสีผลอิงเถา หงซือซือได้ยินก็แทบจะสำลักข้าวต้ม“แค่กๆ พี่สามท่านจะบ้าหรือไร ข้าแค่ไปช่วยท่านมิได้อยากให้ท่านมาเป็นคนในครอบครัวเสียหน่อย”“เจ้าอย่าเพิ่งหงุดหงิด ดื่มน ้าเสียก่อน” เขารีบกุลีกุจอยกจอกน ้าชาให้นางดื่มก่อนลูบหลังให้อย่างถือวิสาสะ “หรือว่าเจ้ามีน้องสาวจริงๆ”“ข้าไม่มีน้องสาว ข้ามีแต่พี่ชาย” น ้าเสียงของนางดูหงุดหงิด“อืม…เช่นนั้นข้าก็คงได้แต่เป็นพี่น้องกับเจ้า”น ้าเสียงเขาเจือความเสียดายในขณะที่พยายามสบตานาง หงซือซือเสมองถ้วยข้าวต้ม“ท่านมีภรรยาเยอะแล้วจะเอาน้องสาวข้าไปอีกวุ่นวายด้วยอีกทำไม?”“ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟังแล้วนี่ สตรีรอบกายข้าหากไม่หวังทรัพย์ก็หวังอำนาจ ข้าอยากมีภรรยาเพียงร่วมทุกข์ร่วมสุขอย่างแท้จริงสักคน” เขาสบตานางนิ่งจมูกคมสันนั้นยื่นเข้ามาใกล้จนนางต้องผงะออกเล็กน้อย“อืม…ข้ารู้แล้ว”เห็นสีหน้าขัดเขินของ
