นาง ฮ่องเต้ก็อดยิ้มไม่ได้“ประเดี๋ยวเจ้ากินยาแล้วก็พักผ่อนเถิด ข้าจะต้องกลับไปจัดการธุระหลายอย่างนัก” เขาเอาแต่ยิ้มตอนที่ป้อนข้าวต้มให้นางแล้วก็ตามด้วยป้อนยา “ข้าอยากเช็ดตัวให้เจ้า แต่คงไม่เหมาะให้สาวใช้ของเจ้าทำให้ดีกว่า” นางเงยหน้าขึ้นมองเขาดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ฮ่องเต้ยิ้มน้อยๆ แล้วหันไปเรียกสาวใช้เข้ามาเมื่อสั่งให้พวกนางดูแลหัวหน้าหงเสร็จเขาก็หันไปจับมือนางขึ้นมาแล้วตบมือหนึ่งบนหลังมือของนางเบาๆ“ข้าคงไม่ได้ออกมาเยี่ยมเจ้าอีก แต่จะให้คนเอาของบำรุงมาให้เจ้าก็แล้วกัน”เมื่อออกจากคฤหาสน์หงส์ไฟได้ไม่ไกลนักฮ่องเต้ก็สั่งให้องครักษ์เงาออกไปสืบเรื่องครอบครัวเจ้าของสำนักคุ้มภัย “ไปหาคำตอบให้ข้าโดยเร็วที่สุด”สิ่งที่ฮ่องเต้ทรงสงสัยเริ่มชัดเจนขึ้นมาก “อีกอย่างแบ่งคนมาคอยติดตามความเคลื่อนไหวของสำนักคุ้มภัยอย่างใกล้ชิดด้วย” องครักษ์เงานับว่าเป็นจอมยุทธ์ที่ฝึกได้ยากยิ่ง ฮ่องเต้เป็นผู้มีองครักษ์เงาสูงสุดถึงยี่สิบห้าคน รองลงมาคือชินอ๋องมีถึงยี่สิบคน เหล่าองค์ชายก็จะได้รับพระราชทานองครักษ์เงาตามความสำคัญโดยส่วนใหญ่องครักษ์เงาทั้งหมดจะคอยอารักขาฮ่องเต้และสืบในเรื่องเร่งด่วนที่สำคัญจนไม่อาจจะให้ผู้ใดล่วงรู้ผ่านไปสิบวัน องครักษ์เงาที่วูบลงมาจากเพดานก็ยืนคารวะอยู่ตรงหน้า “ถวายบังคม พะยะค่ะ”“ได้เรื่องหรือไม่?”“บิดามารดาของนางอยู่ในแคว้นเว่ย พะยะค่ะ แต่ว่าไม่มีผู้ใดบอกใบหน้าได้แน่ชัด เท่าที่เคยมีผู้