จออกไปบ่อยครั้ง ตรงกันข้ามกับหงซือซือนางหัวใจแทบหยุดเต้นที่รู้ว่าฮ่องเต้หรือพี่สามผู้นั้นกำลังคิดจะออกจากวังไปตามหานาง ‘พี่สามให้ความสำคัญกับจอมยุทธ์หงถึงเพียงนี้ เห็นทีข้าต้องชิงออกไปรอรับมือที่นอกวังโดยเร็ว’หงซือซือจึงบอกกับไป๋เพ่ยเจินว่านางมีความจำเป็นต้องออกไปนอกวังสักสองสามวันให้ช่วยคิดหาวิธีโกหกมิให้มามาหลี่มาตรวจงานที่ตำหนักร้าง“ไม่เห็นจะยาก แค่เจ้าโยนเงินให้นางสักสิบตำลึงขี้คร้านนางจะแกล้งมองไม่เห็นเจ้าเสีย เพราะตำหนักเสียนเหลียงก็ไม่ได้เป็นที่สนใจของคนอยู่แล้ว”“อืม….เจ้าเอาเงินไปยัดใส่มือนางให้ที ตอนนี้ข้ารีบมาก” หงซือซือควักเอาถุงใส่เงินสิบตำลึงให้นางและควักอีกห้าตำลึงมาให้ “ส่วนนี้ให้เจ้าเป็นค่าทำธุระเดี๋ยวข้าจะกลับมาให้เร็วที่สุด”ไป๋เพ่ยเจินทำตาโต “เจ้าจิ้งจกเงินเจ้าเยอะเสียจริง แจกจ่ายได้ตลอด”“เอาน่า! เจ้าทำธุระให้ข้าให้เรียบร้อยก็แล้วกัน”หงซือซือลอบออกจากวังไปถึงคฤหาสน์หงส์ไฟก็แปลงโฉมเป็นจอมยุทธ์หงเรียกหัวหน้าสวีมาสอบถามเหตุการณ์ในสำนักคุ้มภัย จากนั้นก็กำชับว่าหากมีคนมาฝากจดหมายพร้อมด้วยป้ายประจำตัวของนางไม่ต้องสอบถามให้ถือมาส่งนางได้เลย เคราะห์ดีที่เหล่าผู้คุ้มกันทั้งหมดเรียกนางเพียงหัวหน้าหงและมีเพียงหัวหน้าระดับสูงเท่านั้นเคยเห็นนางในรูปลักษณ์สตรีนอกนั้นล้วนพบเจอนางในคราบจอมยุทธ์หงที่เป็นบุรุษร่างโปร่งระหงเช้าวันต่อมาคุณชายสามพร้อมด้วยองครักษ์หู่และองครักษ์จูก็มายื
