า อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บแล้วเลือดไหลลงมาจากเส้นผมของหานแส หลานเยาเยาเอื้อมมือไปคลำด้านหลังศีรษะของเขา เป็นรอยเลือดโชกทั้งผืนคาดว่านั่นคือฟ้าผ่าที่ทรงพลังมาก กระทบบนพื้นเป็นหลุมใหญ่ ก้อนหินบนพื้นกระเด็นไปรอบๆ หานแสปกป้องนาง หลบไม่ทันจึงได้รับบาดเจ็บ681
หลานเยาเยาค่อยๆพยุงหานแสให้ลุกขึ้น พาเขาเดินไปทางด้านหน้าทีละก้าวๆ แต่เป็นเช่นนี้ การเคลื่อนตัวและการแฉลบตัวหลบของพวกเขา ก็เปลี่ยนเป็นเชื่องช้าเป็นที่สุดแล้ว“ไม่ต้องสนใจข้า เจ้าไปก่อน”หานแสเป็นคนกระดูกแข็ง ในแนวคิดของเขา มีเพียงเขาที่อยู่ในฐานะช่วยเหลือคน ไม่มีเหตุผลให้คนอื่นมาช่วยเหลือเขา เขาเป็นคนถือตัว ไม่ต้องการการถูกช่วยเหลือไหนเลยจะรู้…….หลานเยาเยาหยิบผ้าพันแผลออกมาจากระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บโดยตรง ใส่ยาให้อย่างง่าย พันแผลที่ศีรษะของเขาด้วยความรวดเร็ว อีกทั้งมัดพวกเขาทั้งสองคนไว้ด้วยกันโดยตรงจากนั้นจึงเปิดปากกล่าวว่า“ข้าไม่อยากตาย เจ้ามีแรงพูด มาเป็นตาด้านหลังของข้ายังจะดีซะกว่าบางทีอาจจะไม่ต้องตายไปด้วยกัน”“เหอะเหอะ ข้ากลับอยากตายไปกับเจ้า แต่ว่า ข้าไม่สามารถทำให้เจ้าตายได้!”คนที่อ๋องเย่ตายไปก็ยังต้องการปกป้อง แน่นอนว่าเขาก็สามารถทำได้ดียิ่งกว่าแม้ว่าในเวลานี้หานแสจะสติเลอะเลือนเล็กน้อย แต่ว่า เป็นดวงตาไม่เป็นปัญหาภายใต้การร่วมมือของทั้งสอง แม้ว่าการเคลื่อนตัวและหลบหลีกจะมีขีดจำกัด แต่พวกเขาหลบสายฟ้าจากสวรรค์ได้มากมายแล้ว“เปร
