งจากที่ได้รับการซ่อมแซมอย่างเร่งรีบ ในที่สุดก็กลับคืนเหมือนใหม่ อีกทั้งยังได้อำลาผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย663
เรือแห่งความสิ้นหวังออกเดินเรือใหม่อีกครั้ง เป้าหมายคือเขตแดนที่พวกเขาไม่เคยไปมาก่อน——จุดสิ้นสุดของทะเล!นั่นก็คือสถานที่ที่คนจากนอกแผ่นดินมาตั้งแต่หลังจากที่รู้ว่าหลานเยาเยาตั้งครรภ์ หานแสก็เหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนติดตามด้านหลังหลานเยาเยาเหมือนหางน้อยๆทั้งวัน ไปที่ไหนก็แทบจะตามไปที่นั่นถึงกระทั่งยังสั่งให้คนเตรียมเกี้ยวขนาดใหญ่ รอรับคำสั่งทั้งวันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแม้แต่ขึ้นเรือแห่งความสิ้นหวัง เกี้ยวก็ยังอยู่ เพียงแค่หลานเยาเยาอยากขึ้นไปเดินเล่นบนดาดฟ้าของเรือ เกี้ยวก็ปรากฏตัวขึ้นตลอดเวลาผู้ใต้บังคับบัญชาของหานแสกลุ้มใจเป็นที่สุดในท้องของเทพธิดาคือลูกของอ๋องเย่ รู้สึกเหมือนเป็นลูกของเจ้าของเรือเช่นนั้นเกรงว่าจะมีข้อผิดพลาด ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบทั้งวัน เหมือนกับปกป้องสมบัติลํ้าค่าที่หายากเช่นนั้นหลังจากผ่านไประยะหนึ่งเช้าตรู่วันหนึ่ง หมอกขาวโพลน ทะเลมีคลื่นเล็กน้อย วิสัยทัศน์ด้านหน้ามองเห็นได้ไม่ชัดเจนมากนัก เรือแห่งความสิ้นหวังช้าลงมาแล้วหลานเยาเยาเป็นเหมือนดั่งปกติ ยืนอยู่บนดาดฟ้าของเรือตั้งแต่เช้า ดวงตามองไปยังที่ไกลๆนี่เป็นตั้งแต่หลังจากที่นางขึ้นเรือแห่งความสิ้นหวังแล้ว เป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำทุกวัน เพียงเพื่อได้เห็นสถานที่ที่มีแผ่นดินที่แรก664
ลูกยังไม่ถึงส
