่องเต้แห่งประเทศก่วงส้าเย่หลีเฉินที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่บรรดาทหารขุนนางของเขาเหลือเพียงสิบเอ็ดคน สามารถเรียกได้ว่ามีเพียงหนึ่งคนที่มีชื่อเสียงและตำแหน่งบรรดาทหารขุนนางประเทศอื่นก็ล้วนไม่ต่างกันมาก ปัญหาอยู่ที่มากกว่ากี่คนและน้อยไปกี่คนเท่านั้นดีที่เหล่าปราชาชนหลังจากรอดชีวิตหลังจากหายนะแล้ว พยายามอย่างสุดแรงสุดความสามารถทำงานอย่างขยัน ไม่เพิ่มความวุ่นวาย และไม่ก่อความวุ่นวายแต่สภาพจิตใจของปราชาชนของทุกประเทศกลับเป็นจิตใจเศร้าสลดทั้งผืนบางทีข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือ เทพธิดายังมีชีวิตอยู่บนถนนใหญ่หญิงผู้หนึ่งผมเผ้าค่อนข้างยุ่งเหยิงเล็กน้อย สีหน้าค่อนข้างเศร้าสลด นางเท้าเปล่า เหยียบบนกระดาษเงินสีขาวซีดทีละก้าวๆ บนท้องถนนแทบจะว่างเปล่าไร้ผู้คนบางครั้งบางคราวมีเงาร่างคนปรากฏ ก็เพียงแค่วิ่งเข้าไปอย่างรีบร้อนตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาบนเตียงราวกับว่าอยู่คนละยุคคนละสมัย ข้างกายไม่มีคนที่คุ้นเคยสักคน มีเพียงพี่สะใภ้ที่มีอายุผู้หนึ่งและเด็กสาวสองคนดูแลนาง644
หลังจากที่นางถามเรื่องสงครามกับพี่สะใภ้ที่มีอายุผู้หนึ่งบ้างแล้ว ก็นั่งอย่างไร้การตอบสนองอยู่ครึ่งวันไม่ร้องไห้ไม่โวยวาย สงบนิ่งเป็นอย่างมากแต่ดวงตาแดงตลอดเพียงแค่ขณะที่ลงจากเตียง ลืมสวมรองเท้า ล้างหน้าแล้วกลับลืมหวีผม เหยียบไปบนถนนที่เต็มไปด้วยกระดาษเงินทีละก้าว นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีความรู้สึกสักน้อย หวังเพียงได้พบแม้จะเป็นแค่เงาร่างของคนที่คุ้นเคยผู
