ต่นึกไม่ถึงว่านางจะตั้งครรภ์แล้ว…….อีกทั้งยังเป็นเวลาชนิดนี้อีก……ก่อนที่จะมานางก็แปลกใจ สงครามตึงเครียด แม้ว่าบรรดาแม่ทัพข้างกายองอาจกล้าหาญชำนาญการศึก อีกทั้งยังไม่ขาดแคลนคนที่มีสติปัญญาวางแผนการมากมาย แต่ล้วนจำเป็นต้องให้เย่แจ๋หยิ่งควบคุมสถานการณ์โดยรวม เวลาน้อยมากที่เขาจะอยู่ว่างๆสบายๆแม้ว่าจะมี สองคนก็แค่พบหน้ากันอย่างรีบร้อนไหนเลยจะเป็นเช่นนี้ อยู่ในศาลา ดื่มเหล้าสนทนาเรื่อยเปื่อย สบายใจเป็นอย่างมากหลังจากนั้นครู่หนึ่ง!640
หลานเยาเยาก็หลับสนิทไปในอ้อมกอดของเย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ๋หยิ่งยื่นมือไปช่วยเช็ดคราบนํ้าตาบนแก้มให้นาง ลูบแก้มของนางเบาๆ“คนจากนอกแผ่นดินโอบอุ้มจิตใจที่จำต้องตาย คิดต้องการตายไปพร้อมกับพวกเรา จะได้ให้ลูกเด็กเล็กแดงของคนจากนอกแผ่นดินเหล่านั้นมีชีวิตอยู่ต่อบนแผ่นดินผืนนี้ ซ่อนเร้นความสามารถอีกสองร้อยถึงพันกว่าปี จุดประสงค์การเข้าโจมตีของพวกมันก็บรรลุโดยธรรมชาติแล้วข้าไม่สามารถให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้ แผนการอย่างเดียวในตอนนี้ สามารถพอที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์โดยรวมได้ แต่ข้าจำเป็นต้องทำด้วยตัวเอง ผู้บัญชาการทหารของคนจากนอกแผ่นดินถึงจะเชื่อ ไปครั้งนี้ ข้าจำต้องไร้ศพและไร้โครงกระดูกแน่ดังนั้น…..เยาเยา มีชีวิตต่อไปให้ดี เลี้ยงลูกของพวกเราให้ดีๆ”เย่แจ๋หยิ่งมองดูหลานเยาเยา ในดวงตายังคงรักและเอ็นดูอย่างไร้ที่เปรียบเล่าเรื่องเบาๆ ราวกับว่าคำที่ต้องการพูดทั้งชีวิต ล้วนอยาก
