กระจ่าง อดไม่ได้ที่จะถอนใจ กล่าวพึมพำ:“ผ่านประสบการณ์ความเปลี่ยนแปลงโชกโชนแล้วไม่อยากใส่ใจเรื่องเล็กน้อยปล่อยให้ฉันโบยบินไปในท้องฟ้าอันกว้างไกล นี่คือเป็นสิ่งที่ข้าตั้งหน้าตั้งตารอ ตอนนี้กลับช่วยให้ท่านสมหวังแล้วคนที่อยู่ข้างกายของข้าไม่มาก ตอนนี้ล้วนเป็นใบหน้าใหม่ๆที่ไม่คุ้นเคย ไม่เคยคิดมาก่อน ตอนนี้ข้าก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นโดดเดี่ยวแล้วหากว่าทันเวลา กลับเมืองหลวงกลับข้าสักรอบเถอะ! ไปสุสานหลวงทำการเซ่นไหว้สักหน่อย”แม้ว่าเซียวจิ่นหยูจะไม่ยอมกลับเข้าราชวงศ์ยังไงก็ยังต้องไปสุสานรอบหนึ่ง ไปเซ่นไหว้คนด้านในสักหน่อยทีแรกคิดว่าเซียวจิ่นหยูจะปฏิเสธแต่เซียวจิ่นหยูกลับพยักหน้าตอบรับแล้ว: “รอหลังจากหายนะเหตุการณ์นี้เถอะพ่ะย่ะค่ะ!”577
สำหรับเซียวจิ่นหยูแล้ว ราชวงศ์สำหรับเขาไม่สามารถคาดเดาได้มาก และไม่ได้มีความรู้สึกมากมาย เปรียบเทียบแล้ว ความสัมพันธ์ทางสายเลือดของเขากับเจ้าพระยาเซียวเข้มข้นยิ่งกว่า เขาไม่อยากเปลี่ยนแปลงอะไรถ้าหากว่าหลังจากที่คนจากนอกแผ่นดินมาโจมตีแล้วพวกเขาชนะแล้วไปเยี่ยมที่สุสานหลวง เซ่นไหว้สักหน่อยก็ไม่มีผลกระทบอะไรหลังจากที่ได้รับการตอบรับอย่างเหนือความคาดหมายของเซียวจิ่นหยูแล้ว เย่หลีเฉินพยักหน้าอย่างแรง “ดี เช่นนั้นก็ไปหลังจากหายนะเหตุการณ์นี้”พูดจบ!ก็มีคนมาเรียกเขา เย่หลีเฉินหมุนตัวจากไป เดินได้สองสามก้าวก็ยังไม่ลืมที่จะหันกลับมาเน้นยํ้าอีกครั้ง: “จำไว้ว่า ท่าตอบรับแล้วนะ”“
