าถึงหน้าหมู่บ้านอย่างลำบากภายใต้หมอกยามเช้า คนกลุ่มหนึ่งลากศพของคนจากนอกแผ่นดินเคลื่อนที่ไปด้านหน้าช้าๆ ยิ่งมายิ่งใกล้ ผู้ใหญ่บ้านไม่กล้าเข้าใกล้ แต่ก็ได้เห็นรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาดอย่างชัดเจนแล้วที่แท้ความลึกลับ สัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวสุดๆก็หน้าตาเช่นนี้นี่เอง!เห็นชาวบ้านทั้งหมดอยู่ หานแสเดิมทีก็ไม่ชอบเจรจากับคนที่เขาคิดว่าเป็นคนชั้นตํ่า คิดเพียงจะรีบเอาศพคนนอกแผ่นดินขนย้ายไปบนเรือเขาไม่กลัวศพเน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นเพราะหลานเยาเยามีตัวยารักษาศพและเรือแห่งความสิ้นหวังของเขาก็ใหญ่โตเพียงพอ ไม่เป็นปัญหาที่จะใส่ศพของคนนอกแผ่นดินสองศพทีแรกเขาไม่อยากให้ชาวบ้านตกใจ ใส่ศพเสร็จก็สั่งให้ออกเรือจากไป511
ใครจะรู้หลานเยาเยากลับบอกว่าต้องการเอาศพเคลื่อนจากในหมู่บ้านไปขึ้นเรือเดิมทีเขาไม่เห็นด้วย แต่ขณะที่หลานเยาเยามองมาทางเขา นึกไม่ถึงว่าเขากลับพยักหน้าอย่างอธิบายไม่ถูกแล้วตอนนี้เขาอยากตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่งจริงๆไม่รู้จริงๆว่าในสมองของหลานเยาเยากำลังคิดแผนการพิเรนทร์อะไรอีกเพราะกลุ่มชาวบ้านคลุกคลีกับสินค้าประมงเป็นแรมปี บนตัวแผ่กระจายกลิ่นคาวปลาออกมา ทะลุออกมาจากกระดูกโดยแท้ ฉุนขึ้นสมองเกินไปจริงๆ ไม่ด้อยไปกว่ากลิ่นในขวดเล็กๆอันงดงามที่หลานเยาเยาให้เขาดมโดยแท้……หานแสแบนปาก!เอาแขนเสื้อสีแดงสดขึ้นมา ไว้ตรงปลายจมูกเล็กน้อยฉวยโอกาสที่ทุกคนไม่สนใจ เขาแฉลบตัวทีหนึ่ง ก็หลบไปอีกด้านหนึ่งแล้วรอจนคนจ
