ที่ไปจากในทะเล กินคนไปไม่น้อย ทำให้พวกเราตัดขาดกับตัวเมืองทางนั้นของป่าลึกลับ”เมื่อคำพูดเหล่านี้พูดออกมาคนที่ได้ยินคำพูดนี้ล้วนเผยสีหน้าประหลาดใจผู้ใหญ่บ้านที่แก่ชรายังคิดว่าพวกเขาไม่เชื่อ ดังนั้นจึงเอาเรื่องที่เกิดขึ้นในหนึ่งปีที่ผ่านมาเล่าออกมาทั้งหมด หลังจากชักแม่นํ้าทั้งห้ามาพูดแล้ว ในที่สุดเมื่อเห็นพวกเขายกเลิกความคิดที่จะเข้าไปในป่าลึกลับแล้ว สุดท้ายจึงถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างไรเสีย!หมู่บ้านชาวประมงของพวกเขาก็พึ่งพิงการจำหน่ายสินค้าประมงเพื่ออยู่รอด486
เส้นทางการดำรงชีพถูกสัตว์ประหลาดที่รูปร่างเหมือนคนสกัดกั้น หมู่บ้านชาวประมงของพวกเขาถูกขังอยู่ระหว่างทะเลกับป่าลึกลับ และเรือประมงจับปลาของพวกเขาไม่มีปัญญาแล่นไปตามชายฝั่ง ไปถึงตัวเมืองอื่นๆของประเทศเชียนหลิงได้เพราะเรือประมงเล็กเกินไปหลังจากใส่สินค้าแล้ว ก็ไม่มีที่วางเสบียงอาหารแห้งสำหรับสิบวันครึ่งเดือนได้แม้ว่าจะมีที่พอเพียงวางเสบียงอาหารแห้ง ผู้คนในหมู่บ้านชาวประมงของพวกเขาก็ไม่เคยออกทะเลไกลเกินไปนัก และไม่เคยจากทะเลไปถึงสถานที่ที่อื่น หากประสบกับสภาพอากาศลมแรงฝนตก คลื่นซัดมาลูกหนึ่งก็สามารถทำให้เรือพลิกควํ่าได้สูญเสียเรือ ก็เท่ากับสูญสิ้นความหวังของชีวิตตอนนี้ไม่ง่ายที่เรือทำการค้าจะมาแล้ว จะต้องไม่เกิดเรื่อง ตัดหนทางการเลี้ยงชีพของหมู่บ้านชาวประมงครั้งนี้!หมู่บ้านชาวประมงไม่ใช้สินค้าประมงมาแลกเหรียญเงินอีกแต่จะแลกเปลี่ยนเ