ด้านนอกห้องต้นไม้ต้นหนึ่งใบไม้เขียวชอุ่ม รับลมโบกพลิ้ว ราวกับว่าผุดขึ้นมาจากพื้นดินในบ้านเหมือนว่ามันจะเป็นสักขีพยานให้คู่รักคู่แค้นของคู่รักคู่หนึ่งที่กำลังเปิดใจต่อกันและกันในห้องและหลานเยาเยาที่ยังเดินไปได้ไม่ไกล เวลานี้ก็อยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ แอบจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวทุกการกระทำด้านในห้อง ขณะที่เห็นพวกเขาสองคนจูบกันด้วยอารมณ์ที่ระงับไว้ไม่อยู่ มุมปากของนางยกเป็นรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้เพียงแค่น่าเสียดายเล็กน้อย…….หากว่าทั้งสองเผยความจริงใจกันเร็วกว่านี้ ก็ไม่ต้องเจ้าไล่ตามข้าหลบเลี่ยงตลอดเป็นเวลานานขนาดนี้แล้วพวกเขาเป็นสุขสราญใจราวกับว่าเข้าใจเรื่องที่เก็บไว้ในใจของตัวเองอย่างชัดแจ้งแล้วดังนั้นจึงแอบลงจากต้นไม้ กำลังเตรียมจะไปหาเย่แจ๋หยิ่ง แต่กลับชนเข้ากับกำแพงเนื้ออย่างฉับพลัน ไม่นับว่าแข็งมากนัก บนร่างที่ชนยังมีความอุ่นอยู่บ้างเมื่อเงยหน้ามอง!สะท้อนเข้าในม่านตาคือเงาร่างที่สูงโปร่งกำยำ ชุดสีดำทรงพลังที่ปักด้ายทองทั้งตัว มองขึ้นด้านบน ใบหน้างดงามอันรุ่งโรจน์ดั่งเทพเซียน ทั้งๆที่เห็นหลายรอบแล้ว แต่ทุกๆครั้งล้วนถูกทำให้ตกตะลึงเย่แจ๋หยิ่งเอ๊ยเย่แจ๋หยิ่ง เป็นคนที่นางเอาไว้บนยอดของหัวใจจริงๆ456
เย่แจ๋หยิ่งพบนางแล้ว หรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับว่าแฝงด้วยความไม่ประสงค์ดี และไม่สนใจแยแสอะไรสักน้อย คว้านางเข้ามาทันที เสียงที่ดึงดูดดังขึ้นข้างหูเบาๆ“หลบอยู่ตรงนี้ดูคนอื่นเขาพลอดรักกัน เจ้าก็ไม่
