นเยาเยาปิดปากหัวเราะเสียงเบาๆ จากนั้นลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าให้ดีขณะที่ออกจากห้อง มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย หลังจากที่เห็นเงาร่างสีแดงแล้ว จึงค่อยๆมลายหายไปอย่างไร้เงาไร้ร่องรอย ต่อจากนั้นเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงเล็กน้อย“เจ้าอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”เงาสีแดงนั่นก็คือหานแส ท่าทางที่ชั่วร้ายของเขาเป็นเหมือนดั่งที่ผ่านมา ชั่วร้ายบ้าคลั่ง พิงอยู่ข้างๆของภูเขาปลอม เพียงแค่สีหน้าปรากฏความเหนื่อยล้าเล็กน้อย สีหน้าหดหู่ที่นี่มีระยะทางห่างไกลจากชายฝั่งมากหานแสสามารถมาถึงที่นี่ได้ แน่นอนว่าไม่ได้มาจากบนทะเล น่าจะมาตามลำธารจนถึงเวลานี้“แน่นอนว่ามาตามทางของลำธาร อยากมาพบเจ้าศัตรูผู้นี้ที่ไม่ค่อยเป็นมิตรต่อเพื่อนเก่า”เห็นเขาแล้ว ไม่มีเรื่องดีเป็นแน่หากว่าหลานเยาเยาดีใจนั่นถึงเป็นการเจอผี“จงใจมาพบข้าที่นี่? มีเรื่องอะไรหรือ?”462
หานแสไม่ทำการค้าที่ขาดทุนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรเขาสร้างเรือแห่งความสิ้นหวังขึ้นใหม่อีกครั้ง เดิมทีก็เพื่อทรัพย์สินเงินทองเดินทางไกลพันลี้มาถึงที่นี่ ก็เพื่อพบนาง ไม่เหมือนลักษณะของเขาอย่างไรเสีย!ภูมิประเทศเมืองโยวกวงเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ไม่ใช่สถานที่ที่ล้อมรอบด้วยความสมบูรณ์ อีกทั้งปัจจุบันยังอยู่ระหว่างสงคราม โดยปกติของคนทำการค้าจะหลีกเลี่ยงสถานที่เช่นนี้เป็นที่สุด“มีก็มี แต่เจ้ามั่นใจว่าจะไม่เชิญข้าดื่มสักแก้ว?”เอาเถอะ!ไม่ใช่แค่ชาแก้วหนึ่งหรือ? นางรับผิดชอบได้แต่……“ข้าเลี้ยง เ
