วิทยายุทธลํ้าเลิศเฝ้าอยู่ในโรงเตี๊ยม จื่อเฟิงอยู่ แน่นอนว่าเย็นหงก็ไม่ได้จากไป ขณะที่ทุกคนมองทางพวกเขาเย็นหงที่ท่าทางฮึกเหิม ยังอดไม่ได้ที่จะเชยคางของจื่อเฟิง ทำให้จื่อเฟิงหน้าแดงยกใหญ่หลานเยาเยาส่ายศีรษะอย่างจนปัญญาอย่าพลอดรักกันได้หรือไม่?แต่ว่า พูดตามจริง เย็นหงที่นิสัยเปิดเผยไม่เลวจริงๆ ไม่เสียทีที่เคยเป็นคนของนางจื่อซีเห็นแล้วอิจฉาฮัวหยู่อันมองดูแล้วก้มหน้าลงเงียบๆในใจทั้งสองล้วนมีความทุกข์ใจที่พูดไม่ออก คนหนึ่งชอบองค์หญิงที่ฐานะสูงส่งคนหนึ่งไม่รู้แล้วว่าทำไมถึงชอบทำไมถึงไม่ชอบแล้วมีเพียงส้งเย่นกุยหัวเราะเยาะต่อสิ่งนี้นี้อะไรกับอะไรกันหมด?297
คนกลุ่มหนึ่งเดินไปทางร้านอาหารซ่างกวน การค้าของที่นั่นเฟื่องฟูจริงๆ เสี่ยวเอ้อหลายคนอยู่ที่ชั้นหนึ่งชั้นสองชั้นสามเข้าๆออกๆระหว่างหลังครัว งานยุ่งเป็นอย่างมากเห็นพวกเขามาถึง เถ้าแก่รีบเข้ามา แสดงการขออภัยเล็กน้อยแล้วกล่าว:“ลูกค้าสองสามท่าน ขออภัยจริงๆ ด้านในร้านคนแออัด ทั้งสองสามคนค่อยมาภายหลังเถอะขอรับ!”หลานเยาเยาพยักหน้า ไม่ได้เข้าไปในร้านอาหารซ่างกวน กำลังวางแผนไปฝั่งตรงข้ามหาที่พักเท้า กลับได้ยินเสียงเขวี้ยงชามดังมาจากด้านใน ต่อจากนั้นก็ได้ยินเสียงด่าทอหยาบคาย“พวกเจ้าที่นี่เป็นร้านอาหารเองซวยอะไร? ขาดจิตสำนึกที่จะหาเงินใช่หรือไม่? ดูสิอาหารที่เพิ่มมาเมื่อครู่มีอะไร เป็นหนอน ร้านอาหารของพวกเจ้าไม่มีเนื้อแล้วหรือ?คิดไม่ถึงว่าจะเอาหนอนมา
