สนเจ็บปวดอีกทั้งเหมือนว่าจะไม่มีวันจบตลอดกาลนั่น…….หลานเยาเยามองไปทางเย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ๋หยิ่งก็เอียงมองทางนาง สองคนล้วนเดาความคิดในใจของฝ่ายตรงข้ามออกคนจากนอกแผ่นดินปรากฏตัวแล้ว…….เรื่องนี้ใหญ่หลวงมาก เขาจำเป็นต้องดำเนินการทันที“รอข้าว่าการราชสำนักเสร็จแล้วหารือพร้อมกัน” เรื่องชายแดนก็เร่งเร้า วันนี้ในราชสำนัก จำเป็นต้องหารือวิธีการแก้ไข276
“ได้ ท่านรีบไปเถอะ!”เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้า สาวเท้าก้าวใหญ่จากไปหลานเยาเยาเก็บหมากรุกขึ้นมา เก็บถาดหมากรุกให้เรียบร้อยไปพร้อมกันจากนั้นกลับห้องจัดของอย่างรวดเร็ว นางในเวลาอันสั้นที่สุด เอาสิ่งของที่จำเป็นในการเดินทางไกลและจัดการเรื่องทุกอย่างเหมาะสมเมื่อนึกถึงเรือแห่งความสิ้นหวังของหานแส ออกเดินทางเมื่อวานแล้ว ขณะไป รีบร้อนหรือว่าเขาก็สังเกตเห็นอะไรแล้ว?ก่อนจากไป หานแสบอกนางว่า: “หากวันไหน รู้สึกว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่แล้ว ก็มาที่นี่ บางทีอาจจะสามารถหาวิธีที่เจ้าต้องการพบ”คิดถึงตรงนี้ หลานเยาเยาเหาะออกไปทันทีช่วงบ่าย เย่แจ๋หยิ่งกลับมาจากราชสำนัก เขายํ้าเท้าเข้าในจวนอย่างหนักหน่วง สีหน้าค่อนข้างเย็นชา แต่คิดถึงว่าจะได้พบกับหลานเยาเยา สีหน้าที่เย็นชาก็อ่อนโยนลงมามากแต่……พ่อบ้านเหมยกลับบอกเขาว่าคุณชายซ่างกวนออกไปแล้ว ถึงตอนนี้ยังไม่กลับ ยังบอกว่าตอนเช้าเขาเพิ่งจะไปราชสำนัก ซ่างกวนหนานซู่ก็เก็บสัมภาระอยู่ในห้องไม่หยุดหย่อน277
พ่อบ้านเหมยค่อนข้างเป็นกังวล ก
