ี่ชั่วร้าย สีหน้าจริงจัง: “ผู้ดูแลหลาน เจ้าเปลี่ยนแปลงไปมากค่อยๆถูกเรื่องซับซ้อนไร้ประโยชน์พันเกี่ยวมือเท้า ไม่ได้เป็นเทพธิดาผู้นั้นที่มองเรื่องประเพณีปฏิบัติเป็นเศษธุลีดินแล้ว และไม่ได้อยู่สูงส่งอีก กลายเป็นคนธรรมดาในโลกมนุษย์นี้แต่เจ้าไม่ควรเป็นเช่นนี้ จากความสามารถของเจ้า สามารถเป็นคนมีอำนาจยิ่งใหญ่ กลายเป็นบุคคลเช่นนั้นเหมือนราชครูเทียนเวิง แม้ว่าจุดจบจะไม่ได้ชื่อเสียงเสียหายถูกคนประณามตลอดกาลเหมือนเขา แต่เกินพอที่จะมีชื่อเสียงแผ่ขจรแต่เจ้าถูกความรักความผูกพันรั้งมือและเท้าไว้ เพื่อเขา ยอมเป็นคนธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ เฝ้ารักษาอยู่ข้างกายเขานี่ไม่น่าขำเป็นอย่างมากหรือ?”ความสามารถของหลานเยาเยาหานแสเคยได้พบเจอแล้ว เพียงต้องการความช่วยเหลือของเขาเล็กน้อย นางก็สามารถเรียกลมฝนได้ กลายเป็นเทพธิดาที่ทุกคนในโลกต้องยำเกรงน่าเสียดาย นางที่เป็นเช่นนั้น ตายในทะเลทรายแล้ว198
“หานแส มีบางเรื่องที่เจ้ายังมองไม่ทะลุ เรียกลมเรียกฝนได้น่าเกรงขามไปทั่วสารทิศ แต่ช่วงเวลานั้นข้าไม่เคยมีความสุขเลย ทำได้เพียงใช้ชีวิตอย่างชินชาเท่านั้นข้าไม่ยอมใช้ชีวิตเช่นนั้น ข้าปรารถนาเพียงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายสงบสุขกับเขาทั้งชีวิต”ได้ยินคำนี้ในตาหานแสฉายแววแปลกประหลาด จากนั้นหัวเราะเจื่อนเสียงหนึ่ง พึมพำคำพูดของนางซํ้าอีก“เรียบง่ายสงบสุข? เหอะ เกรงว่าโลกนี้คงไม่ได้สุขสมรื่นรมย์เช่นนั้น ท้องฟ้าจะถล่มแล้ว วันที่สุขสบาย
