ากละสายตาหลานเยาเยาหรี่ตาลงเล็กน้อยนางยังไม่ไปอีก?เวลานี้ ไม่ใช่ว่านางควรจะพาเย่แจ๋หยิ่งไปหาร่างศพของคนโดนมนต์ดำหรือ?ทำไมยังอยู่ที่นี่?ถังมู่หวั่นก็เห็นนางแล้ว ท่าทางแข็งทื่อในพริบตา คิดไม่ถึงจริงๆว่าจะเห็นซ่างกวนหนานซู่อยู่ที่นี่ นางยิ้มเล็กน้อยอีกครั้ง เดินไปทางซ่างกวนหนานซู่“ที่แท้คือคุณชายซ่างกวน มู่หวั่นทำความเคารพ”“คุณหนูถังเกรงใจแล้ว ไม่พบหลายวัน ยิ่งสวยงามจับใจคนแล้ว ไม่ว่าผู้ใดมองล้วนต้องหลงรัก”คำพูดอย่างเกรงใจเรียบๆ เข้าในหูถังมู่หวั่น กลับทำให้นางเขินอายเล็กน้อย“คุณชายซ่างกวนชมเกินไปแล้ว แต่ว่า ทำไมคุณชายซ่างกวนถึงอยู่ที่นี่?”“เอ๊ะ คุณหนูถังไม่รู้หรือ? ข้ารักษาดวงตาสองข้างของอ๋องเย่หายแล้ว อ๋องเย่ยินยอมเอาจวนของเขาคํ้าประกันให้ข้าเอง ดังนั้นตอนนี้ข้าก็อยู่ในจวนของตัวเอง”คำพูดนี้ไม่ผิดสักน้อย184
แต่ถังมู่หวั่นที่ได้ฟังรู้สึกเสียดหูเป็นพิเศษ“หมอจิตใจเมตตา รักษาอาการป่วยช่วยชีวิตคนเป็นเรื่องอยู่ในหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ อ๋องเย่เป็นอ๋องเทพสงครามของประเทศก่วงส้า วีรกรรมในสงครามโดดเด่น ได้รับความเคารพจากปราชาชนอย่างลึกซึ้งสามารถรักษาดวงตาของอ๋องเย่เท่ากับเป็นเกียรติและโชคดี คิดไม่ถึงว่าคุณชายซ่างกวนยังจะยึดจวนของคนอื่นอีก ฮ่องเต้ขุนนางข้าราชการผู้ใหญ่ระดับสูงทั้งหลายถึงปราชาชนระดับล่าง หากว่ารู้เรื่องนี้ เกรงว่าคุณชายซ่างกวนจะทำให้ผู้คนโกรธอย่างไร้สาเหตุแล้ว”ทุกประโยคที่ถังมู่
