นใหญ่สองอันไว้สูงๆ นี่ยังเป็นเพียงการตกแต่งหน้าประตูเท่านั้น ก็แสดงให้เห็นถึงความปีติยินดีของจวนอ๋องเย่แล้วเห็นฉากนี้ มุมปากหลานเยาเยายกขึ้นเบาๆเป็นดังคาด!จวนอ๋องเย่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพอารมณ์จิตใจของอ๋องเย่เสมอดูท่าวันนี้เย่แจ๋หยิ่งอารมณ์ดีเป็นอย่างมากหลานเยาเยาแอบชำเลืองมองเงามืดทางด้านหลังจุดหนึ่งตัดสินใจเปล่งเสียงถอนหายใจออกมา: ดูเหมือนว่าถึงเวลาที่จะให้เย่แจ๋หยิ่งอารมณ์ไม่ดีแล้วหลังจากรอจนหลานเยาเยาเหยียบเข้าประตูใหญ่ที่ลับจุดนั้นที่นางมองเมื่อครู่มีเงาคนแฉลบผ่าน หลังจากที่เงาร่างนั้นจากไป ก็พุ่งตรงไปยังจวนเฉิงเสี้ยงจากนั้นแอบเข้าไปยังห้องส่วนตัวของถังมู่หวั่น“คุณหนูขอรับ ซ่างกวนหนานซู่ไปที่จวนอ๋องเย่อีกแล้วขอรับ”มือผู้หญิงที่ถือพู่กันเขียนอักษรอยู่หน้าโต๊ะชะงัก หมึกหยดหนึ่งหยดลงจากปลายพู่กันพอดี หยดลงบนกระดาษที่นางเพิ่งเขียนพอดี154
อักษรดีๆ ก็ถูกหมึกหยดนี้ทำลายแล้วผู้หญิงผิวขาวสะอาดหน้าตาดีขมวดคิ้วเบาๆ ใช้เวลาระหว่างนั้นเหลือบมองคนที่มารายงานแวบหนึ่ง เปล่งเสียงค่อนข้างเย็นชา“รู้แล้ว ถอยไปเถอะ!”“ขอรับ!”คนที่มารายงานถอยไปแล้ว ถังมู่หวั่นที่อยู่ในห้องโยนพู่กันในมือทิ้งอย่างแรง เขวี้ยงไปบนโต๊ะโดยตรง โต๊ะเดิมที่สะอาดเรียบร้อย เปื้อนด้วยคราบหมึกเล็กๆทันที“ทำไม? ท่านยอมชอบผู้ชายผู้หนึ่ง และไม่มาทดสอบสักหน่อยว่าข้าเป็นหลานเยาเยากลับชาติมาหรือไม่?”หรือว่านางยังทำได้ไม่ดี เหมือนจริงไม่พ
