อหรือ?เป็นไปไม่ได้!ถังมู่หวั่นมั่นใจในการปลอมตัวของตัวเองมาก นางเชื่อว่าเพียงแค่บางด้านที่ยังทำไม่ถึงที่เท่านั้น คาดว่านางได้ดึงดูดความสนใจของอ๋องเย่ได้นานแล้ว เขาเพียงแค่กำลังทดสอบ ถึงกระทั่งใช้การชอบผู้ชายด้วยกันมาอ้างเพื่อทดสอบการตอบสนองของนางถูก เป็นเช่นนี้!ดังนั้นนางไม่สามารถถอดใจได้ ในมือนางยังมีอย่างหนึ่งที่เป็นหมากสำคัญ ไม่ถึงที่สุด นางจะไม่ใช้อย่างง่ายดายเด็ดขาดตอนนี้เป็นเวลาที่ไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ นางจำเป็นต้องใช้ นางไม่เชื่อว่าหมากตัวนี้ออกมาแล้ว อ๋องเย่ยังสามารถเพิกเฉยได้?155
ถังมู่หวั่นยิ้มอย่างมั่นใจ มือที่ขาวสะอาดกำแน่นอย่างอดไม่ได้กล่าวพึมพำในใจ: แพ้ชนะอยู่ที่การกระทำนี้!……จวนอ๋องเย่ ห้องหนังสือเสียงที่ดึงดูดทุ้มตํ่าระเบิดอย่างฉับพลัน:“คิดก็ไม่ต้องคิด ข้าไม่เห็นด้วย”เย่แจ๋หยิ่งขมวดคิ้วแน่น สีหน้าโกรธเล็กน้อย จับจ้องหญิงที่อยู่ตรงหน้า มองดูลักษณะสีหน้าแน่วแน่ของนาง ในใจโมโหอย่างหนักจากความโกรธขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาเห็นผู้หญิงตรงหน้าค่อยๆทำปากจู๋ ราวกับว่าน้อยใจมากเช่นนั้น เหมือนกับว่าถูกเสียงของเขาทำให้ตกใจเขารีบถอนหายใจทันที ดึงคนเข้ามากอดในอ้อมกอด สีหน้านุ่มนวลลงมากแต่นํ้าเสียงที่พูดจายังคงกัดฟันพูด: “ข้าไม่แตะต้องหญิงผู้อื่น!”หลานเยาเยาเงยหน้ามองเขา ยื่นมือไปตบหน้าอกเขาเบาๆ ปลอบใจเขา จากนั้นกล่าวหยอกล้อ:“ใครให้ท่านไปแตะต้องหญิงอื่นกัน? เพียงแค่ส่งข่าว พบหน้า ไม่ได้ให
