เวลาเที่ยงวันต่อมา ในห้องส่วนตัวหรูหราเงียบสงบห้องหนึ่ง ด้านในตกแต่งอย่างเรียบง่าย บนโต๊ะ มีนํ้าชาของว่าง ของว่างยังไม่ถูกแตะต้อง มีแก้วชาสองใบที่ถูกขยับด้านในมีนํ้าชาครึ่งแก้ว ยังมีควันร้อนลอยขึ้นมาอยู่ แต่กลับไม่เห็นเงาใครสักคนในห้องด้านใน หญิงสาวผู้หนึ่งสีหน้าซีดขาวนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่สงบสุข บนหน้าผากเหงื่อเล็กผุดเต็มไปหมด จิตใต้สำนึกกำลังคว้าผ้าห่มแน่นฉับพลันนั้น!นางสะดุ้งตื่นจากความฝัน มองทุกอย่างด้านหน้าอย่างสับสนนี่คือที่ไหน?นางจำได้ว่าลอบสังหารไม่สำเร็จ กลับถูกโจมตีได้รับบาดเจ็บสาหัส เดิมทีหานแสปรารถนาจะฆ่านาง เหมือนกับว่าเป็นเพราะซ่างกวนหนานซู่ถึงไว้ชีวิตนาง ต้องการเอานางทำเป็นเหยื่อ ไม่รู้ว่าต้องการพิสูจน์อะไรโดยสรุปนางไม่ตาย ยังฟื้นมาอยู่ที่นี่อย่างแปลกประหลาดนี่จะต้องเกี่ยวข้องกับซ่างกวนหนานซู่ผู้นั้นแน่ฮัวหยู่อันกุมหน้าอก ไม่ได้เจ็บปวดอย่างที่คิดไว้ อีกทั้งทั้งปากของนางเต็มไปด้วยความขมฝาด นางรู้เป็นเพราะกินยาเป็นเหตุค่อยๆยันร่างกายตัวเองขึ้นจากเตียง หลังค่อมนิดหน่อย เดินไปทางห้องด้านในด้านในไม่มีคน ฮัวหยู่อันเตรียมตัวเดินไปดูทางด้านนอก เพิ่งเดินถึงประตูห้อง พบกับชายผู้หนึ่ง145
ผิวพรรณขาวสะอาดมีเลือดฝาด สีหน้าเต็มไปด้วยความสุข สวมชุดสีอ่อน ดูหล่อเหลาสง่างาม เห็นนางปรากฏตัวกะทันหัน ในแววตามีประกาย“เจ้าฟื้นแล้ว?”เป็นเสียงของชายผู้นั้น สดในน่าฟัง ไพเราะ“อืม!”ฮัวหยู่อันพย
