้ติดตาม : “…….” ดุชะมัดเลย!จากนั้นเบิกตากว้างมองไปทางเจ้าของเรือ ร้องตะโกนโดยไร้เสียง : เจ้าของเรือท่านก็ลงมือสิขอรับ!แต่ว่า!คนถูกพาไปแล้ว ซ่างกวนหนานซู่พาคนไปถึงข้างรถม้าที่พลิกควํ่า ตะโกนเพียงเสียงหนึ่ง : “อาส้ง!”ก็มีเงาคนผู้หนึ่งแฉลบตัวออกมาจากที่ลับ จากนั้นดันรถม้าพลิกขึ้นมา ราวกับว่าเห็นส้งเย่นกุยดันรถม้าคนเดียวค่อนข้างเปลืองแรง หลานเยาเยาหันมา มองทางหานแส ยิ้มให้เขาเล็กน้อย :“หานแส รีบมาช่วยหน่อย!”คนติดตามข้างกายของหานแส มองซ่างกวนหนานซู่เหมือนมองคนโง่เช่นนั้นเจ้าของเรือของเขาเป็นผู้มีเกียรติเพียงใด ตลอดมาล้วนฆ่าตนโดยไม่เห็นเลือดปฏิบัติต่อผู้คนเย็นชาเป็นที่สุด มีที่ทำให้เขาไม่พอใจสักหน่อย เขาก็ฆ่าคนระบายความโกรธ แต่ไหนแต่ไรก็มีเพียงเขาชี้นำคนอื่น ไม่มีคนกล้าชี้นำเขา118
แต่ต่อจากนั้นทำให้คนติดตามตกใจเป็นที่สุด เจ้าของเรือของเขาลังเลครู่หนึ่ง ทั้งยังวางมือที่ยังลังเลอยู่ลง จากนั้นเดินเข้าไปอย่างว่องไว ช่วยคนที่เรียกว่าอาส้งผู้นั้นดันรถม้าด้วยกันจริงๆผู้ติดตามสับสนงงงวยในพริบตา…….นี่ไม่ใช่เจ้าของเรือของเขา!เขาต้องฝันอยู่แน่ๆ!เป็นดังคาด ไม่สามารถคิดกับเจ้าของเรือตัวเองมั่วซั่วเวลาที่ไม่มีคนอยู่ได้ ดู เป็นความจริงแล้วสินะ!รอจนรถม้าดันจนตรง ซ่างกวนหนานซู่พาฮัวหยู่อันเข้าไปนั่งในรถมา อาส้งเป็นคนขับรถม้า ก่อนไป ซ่างกวนหนานซู่เงยหน้าขึ้นมา กล่าวกับเจ้าของเรือตัวเอง :“ลำบากแล้ว ท่านชาย
